INDEPENDENT.PL - polska kultura niezależna

Polska rzeźbiarka światowej sławy, specjalizująca się w tworzeniu dużych, figuralnych kompozycji przestrzennych opartych o tkaninę, z wykorzystaniem także innych materiałów, jak kamień, drewno i brąz - zwanych abakanami. Ma za sobą wiele wystaw indywidualnych w Polsce i za granicą - w najbardziej prestiżowych galeriach i muzeach.

W 1954 r. ukończyła warszawską ASP. Jest profesorem poznańskiej Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych (obecnie Akademia Sztuk Pięknych w Poznaniu), w której prowadziła zajęcia ze studentami w latach 1965-1990.

W latach 60. stworzyła słynny cykl abakanów, który składał się z dużych prac wykonanych technikami tkackimi. Była to próba dostosowania monumentalnej rzeźby do skromnych warunków lokalowych: takie prace można było łatwiej magazynować.

Obecnie żyje i pracuje w Warszawie.

Obecnie wystawa indywidualna King Artur’s Court Magdaleny Abakanowicz prezentowana jest w Museo National Centro de Arte Reina Sofia w Madrycie, niebawem jej ekspozycję The Spirit of Earth zaprezentuje Institut Valencia d’art Modern w Walencji. Wystawa zbiorowa WACK! Art and the Feminist Revolution z udziałem Magdaleny Abakanowicz, zorganizowana w ub.r. przez The Museum of Contemporary Art, Los Angeles, w tym roku była prezentowana w P.S.1. MoMA, Nowy Jork, a w sezonie jesienno-zimowym zostanie pokazana w Vancouver Art Gallery w Kanadzie.

---------------------------

ur. 20.06.1930, Falenty k. Warszawy.

Artysta plastyk, rzeźbiarz. Studia na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie 1950-54. Była profesorem Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Poznaniu 1965-90. Początkowo maluje monumentalne gwasze, tworzy wielowymiarowe rzeźby z miękkich materiałów zwane ”Abakanami”.

Grand Prix Biennale w Sao Paulo 1965, Nagroda Państwowa 1972.

Od lat 70. zmienia skalę, tworzy postacie figuralne i niefiguralne z płótna i żywic, następnie z brązu, aluminium, żeliwa, stali.

Wystawy w muzeach Europy, Australii, Ameryki, Japonii i Polski tworzone jako zagadnienia, każdorazowo inne, zależnie od miejsca i przestrzeni.

Wprowadza do sztuki dwa nowe zagadnienia:

   

Grupy wielofiguralne jako pojedyncze dzieła, m. in “Plecy”, 80 figur, Korea, 1980; “Hurma”, 250 figur, USA,1991; “Nierozpoznani“, 112 figur, Poznań, 2002; “Agora”, 106 figur, Chicago, 2005–06.
   

Przestrzenie Kontemplacji – instalacje stałe zespołów rzeźb w krajobrazie otwartym, m. in.: “Katarsis”, 33 figury, brąz, 1985, Włochy;  “Negev“, 7 kręgów kamiennych, Jerozolima, Izrael, 1987; “Space of Dragon”, 10 metaforycznych głów, brąz, Płd. Korea, 1982; “Space of Becalmed Beings”, 40 figur, brąz, Japonia, 1992; “Obszar Wzrostu”, 22 kształty, beton, Litwa, 2000; “Przestrzeń Kamienia”, granit , 20 bloków, New Jersey, USA,  2002.

W 1991 projektuje przedłużenie wielkiej osi Paryża – “Architektura Arborealna”  domy - wertykalne ogrody.

W latach 2004–06 realizuje największą kompozycję figuralną naszego czasu “Agora”, złożoną ze 106 figur około 3 metrowej wysokości każda, odlanych w żeliwie. Instaluje ją na zaproszenie miasta Chicago na stałe, w Chicago Grant Park, w przestrzeni około 2000 m 2.

Za twórczość oraz opracowania krytyczne i teoretyczne otrzymuje siedem doktoratów honoris causa uniwersytetów Anglii, USA i Polski.

Odznaczona Krzyżem Komandorskim Polonia Restituta z Gwiazdą, Krzyżem Komandorskim Orderu Sztuki i Literatury Francji,  nagrodą im. G. Herdera.

Jest członkiem amerykańskiej i niemieckiej Akademii Sztuki i Literatury.

W 2005 otrzymuje Wielką Nagrodę za Osiągnięcia Życia przyznaną przez Światowe Centrum Rzeźby w Nowym Jorku oraz Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki za Całokształt Pracy Twórczej.