- Premiera już za nami... 08.09.2011 (komentarzy: 0)
Na razie nie ma żadnych znajomych
Na razie nie ma żadnych aktualnych wydarzeń
Na razie nie należy do żadnych grup
wiki artysty
„This is the last song I wrote about Jews. Vol 1.” była w sierpniu
płytą miesiąca w radio PIN oraz płytą tygodnia w PR2.
Daktari to prawdopodobnie jazzowy debiut roku.
Materiał oscyluje między liryzmem, a burzliwą, rozgorączkowaną ekspresją, między momentami pełnymi swobody podszytymi pewną groteską a tymi wzniosłymi.
Niemal każdy nowy skład patrzy na żydowską tradycję w inny sposób. Ktoś potraktuje ją jak folklor, ktoś inny doszuka się w niej mistyki, ktoś jeszcze połączy ją z rockiem, jazzem albo elektroniką. Daktari jest oryginalne – postanowiło złączyć ją z hałasem.
Daktari genialnie łączy noise’ową energię z awangardowymi improwizacjami, folkowymi klimatami, jazzem i muzyką klezmerską.
A young band that could easily fit into the New York 90’s downtown scene and record for Knitting Factory Label.
W ich muzyce miesza się bardzo wiele wpływów - tak jak dzieje się to w kreatywnej muzyce na całym zachodnim świecie - bez dbania o gatunkowe etykietki. Jest tu jazz, rock, muzyka żydowska, alternatywa, noise a nawet sympatie filmowe (“Zanussi”). Mieszanka ludzi, charakterów i ich muzycznych sympatii dała tu efekt bliski doskonałości.
One must admit that they are talented instrumentalists and bright future probably lays ahead of them. On this record they showed courage, free spirit and dedication to avantgarde music. I very much appreciate it!
Dziesięć krótkich, lecz esencjonalnych utworów składających się na płytę Daktari to wykonywana na rockową nutę jazzowa uczta.
O młodym warszawskim klezmersko-noiserockowym zespole DAKTARI robi się coraz głośniej. Na ostatniej edycji HEINEKEN OPEN'ER FESTIVAL wystąpili jako debiutant bez wydanej płyty i zagrali na WORLD STAGE - jednej z trzech głównych scen festiwalu. Taka sytuacja to ewenement - w ciągu ostatnich paru lat żaden młody zespół nie dostał takiej szansy.
Daktari - Zanussi:
Daktari - Hiszpan | Dogs of War (by Paweł Leszczyński):
Koncert w Hydrozagadce z trasy promującej płytę (by Marcin Majewski):
Koncert w ramach Warsaw Summer Jazz Days Suplement (dzień 1):
Koncert w Cudzie Nad Wisłą z trasy promującej płytę (by Marcin Majewski):
Zapis video z koncertu na barce Herbatnik (by Marcin Majewski):
Fragment koncertu z festiwalu Nowa Tradycja:
Fragmenty z koncertów i promomix płyty można usłyszeć pod poniższymi linkami:
http:/www.myspace.com/daktaripl
http://daktaripl.bandcamp.com
http://www.facebook.com/daktaripl
Patronaty nad trasą zapowiadającą płytę objęły portale SCREENAGERS.PL,
UWOLNIJMUZYKE.PL i radio TOKSYNA.FM.
Biografia
Daktari to prowadzona przez trębacza Olgierda Dokalskiego warszawska grupa improwizatorów. Ich muzyka to organiczna fuzja noise’owej energii z jazzowymi improwizacjami i folkowymi pieśniami. Całośd ujęta jest w awangardową strukturę, zostawiającą muzykom dużo swobody. Wśród rozległych inspiracji zespołu można odnaleźć m. in. Mogwai, Sonic Youth, Gastr Del Sol, Andrew Hilla, Juliusa Hemphilla czy też Dona Cherry'ego.
Grupa powstała w 2010 r. w Warszawie. Po raz pierwszy dali znać o sobie warszawskiej publiczności organizując Avant Jam Sessions w klubie Grawitacja. Mają też na swoim koncie występy na festiwalu Nowa Muzyka Żydowska 2011 i w finale festiwalu Polskiego Radia Nowa Tradycja, na festiwalu Heineken Open'er (World Stage), Warsaw Summer Jazz Days, Warszawa Singera czy Tzadik Festiwal w Poznaniu gdzie odbyła się oficjalna premiera płyty.
W lipcu 2011 nakładem wytwórni Multikulti ukazał się debiutancki album grupy pod tytułem „This is the last song I wrote about Jews. Vol 1.”. Płyta została nagrana „na żywo ale w studio” i zawiera wyłącznie własne kompozycje, odwołujące się do muzyki klezmerskiej. Zamiast odtwarzania dawnych dźwięków, zespół tworzy swoją autorską wizję tej muzyki.
DAKTARI gra w składzie:
Olgierd Dokalski (trąbka),
Mateusz Franczak (saksofon tenorowy),
Miron Grzegorkiewicz (gitara),
Maciej Szczepański (bas),
Robert Alabrudziński (perkusja).
Kontakt:
www.myspace.com/daktaripl, Mobile: +48 791 110 180 (Maciek), Email: maciej2000 [at] gmail.com
Olgierd Dokalski - trąbka
Trębacz i cybernetyk, urodzony w Warszawie. Samouk, na trąbce zaczął grad w wieku dziewiętnastu lat. Stypendysta niemieckiego programu Culturia (wspieranego przez Konrad Adenauer Stiftung). Obecnie prowadzi zespół Daktari oraz współtworzy trio kIRk.
Mateusz Franczak – saksofon tenorowy
Multiinstrumentalista, improwizator (instrumenty klawiszowe, saksofon, gitara). Zaczynał od grania na gitarze w grupach punk rockowych, ale ostatecznie jego głównym instrumentem został saksofon. Odnajduje inspiracje w najróżniejszych gatunkach muzycznych. Przeciwnik podziału muzyki na niską i wysoką. Oprócz Daktari współtworzy funkowy zespół 22pm.
Robert Alabrudziński - perkusja
Perkusista, improwizator. Przez wiele lat współtworzył awangardowo-instrumentalne trio Strange Brew. Udzielał się w wielu projektach - głównie w kręgach muzyki improwizowanej i eksperymentalnej. Uczęszczał do Autorskiej Szkoły Muzyki Rozrywkowej i Jazzu I i II stopnia im. K. Komedy w klasie Bogdana Kulika (Marek&Vacek, Old Timers, Swing Workshop).
Maciej Szczepański – bas
Basista, samouk i poszukiwacz nowych inspiracji, które czerpie głównie ze spotkao z innymi muzykami. Udzielał się w wielu projektach alternatywnych (m.in. zespół Plazmatikon), hip hopowych (wystąpił gościnnie na płytach zespołów Hemp Gru i HiFi Banda), klezmerskich i improwizatorskich. Występował m.in. z Mazzollem, Andrzejem Przybielskim, Tomaszem Dąbrowskim, Frankiem Londonem i Paulem Brody.
Miron Grzegorkiewicz – gitara
Urodzony w 1987 roku w Warszawie, gitarzysta, improwizator swobodny, sound designer. Związany z grupami How How i Daktari.
komentarze
