INDEPENDENT.PL - polska kultura niezależna

Na razie nie ma wpisów na blogu

Na razie nie ma żadnych znajomych

Na razie nie ma żadnych aktualnych wydarzeń

Na razie nie należy do żadnych grup

Czołowa przedstawicielka amerykańskiej awangardy, teoretyk, fotograf, choreograf, tancerka, poetka i pisarka, urodzona w Kijowie w 1917 roku jako Eleonora Derenkowsky. W 1922 wraz z rodziną przeniosła się do Syracuse.

Na początku lat '40 Deren kupiła używaną kamerę Bolex 16 mm, którą w 1943 roku nakręciła swój pierwszy i najbardziej znany film „Meshes of the Afternoon”, współpracując z drugim mężem - Alexandrem Hackenschmiedem (idąc za radą ojca Deren, zmienił nazwisko na Hammid), znanym fotografikiem i operatorem czeskiego pochodzenia (pierwotnie niemy, bezdialogowy film został opatrzony oprawą muzyczną przez trzeciego męża Deren Teiji Ito 16 lat później). W tym samym roku przyjęła imię Maya. Rozpoczęła też wraz z Marcelem Duchampem pracę nad nigdy niedokończonym filmem „The Witches' Cradle”. W tym czasie w kręgu jej przyjaciół byli oprócz Duchampa m.in. André Breton, John Cage i Anaďs Nin. Deren sama rozprowadzała swoje filmy i promowała je w ramach wykładów (teorii filmu) i pokazów w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i na Kubie. Sama też pisała scenariusze, reżyserowała i zajmowała się montażem, niejednokrotnie również w nich występując.

W latach '40 i '50 Deren konsekwentnie atakowała Hollywood za zmonopolizowanie amerykańskiego kina pod względem artystycznym, politycznym i ekonomicznym, nazywając standardy i praktyki tamtejszego przemysłu filmowego głównymi przeszkodami na drodze do określenia i rozwoju kina jako twórczej formy sztuki. Dzięki dotacji Guggenheima odbyła podróż na Haiti, gdzie nie tylko sfilmowała, ale też uczestniczyła w wielogodzinnych rytuałach voodoo. Ostateczny upust swojej fascynacji dała stając się wyznawczynią tej religii.

Deren zmarła w 1961 roku, w wieku 44 lat. Przyczyną był wylew krwi do mózgu spowodowany skrajnym niedożywieniem i systematycznym zażywaniem amfetaminy i środków nasennych praktycznie od momentu rozpoczęcia pracy dla choreograf Katherine Dunham w 1941 roku. Prochy artystki zostały rozrzucone w Japonii, na stokach Fuji.