Twój profil? Jeśli uważasz się za prawowitego właściciela tego profilu, to daj nam znać, a będziesz mógł go przejąć.
Przejmij
Przejmij
Na razie nie ma wpisów na blogu
Na razie nie ma żadnych znajomych
Na razie nie ma żadnych aktualnych wydarzeń
Na razie nie należy do żadnych grup
wiki artysty
Zespół, który de facto nagrał tylko jeden album - za to uznany przez wielu za najlepszą płyte w historii całego polskiego rocka; miejsce debiutu jego lidera Lecha Janerki. Powstał w 1979 roku we Wrocławiu, założony przez Janerkę (voc, bg; ur. 2 V 1953), Krzysztofa Pociechę (g), Wiesława Mrozika (g) i Kazimierza Sycza (dr), jednakże po kilkumiesięcznym okresie prób zawiesił działalność, by wznowić ją w 1980 - z nowym perkusistą Markiem Puchałą. Do roku 1981 nie miał stałej nazwy. Po dwóch latach działalności amatorskiej grupa w czerwcu 1983 roku wystartowała w Ogólnopolskim Turnieju Młodych Talentów, gdzie zajęła drugie miejsce (pierwszej nagrody nie przyznano), co umożliwiło jej znalezienie się pod menażerską opieką ZPR, a także nagranie dwóch - bardzo interesująych - singli: "Ogniowe strzelby" / "Śmielej" i "Jezu, jak się cieszę" / "O głowie". "Ogniowe strzelby" otrzymały nagrodę w konkursie III Programu PR, natomiast "Jezu, jak się cieszę" - zyskało miano sporego przeboju.
Mimo tego - i mimo udziału Klausa Mitffocha w trasie koncertowej Spear Of Destiny w 1983 roku - zespół nie zyskał przychylności mediów, czego główną przyczyną była niemiecka (celowo pisana z błędem) nazwa.
W roku 1984 Klaus Mitffoch nagrał (z gościnnym udziałem Wojciecha Konikiewicza - kbds) i wydał album zatytułowany po prostu "Klaus Mitffoch" - który dzięki swej świeżości, częstemu wychodzeniu poza tonacje w obrębie nowofalowo-punkowej faktury, wykorzystaniu elementów parodystyczno-kabaretowych, wreszcie gorzkim, czasamisarkastycznym tekstom stał sie nie tylko manifestem pokolenia połowy lat 80., lecz jedną z ważniejszych płyt w całych dziejach polskiego rocka - co symbolizowały zwycięstwa w ankiecie "Magazynu Muzycznego" wsród dziennikarzy na album trzydziestolecia i wśród czytelników "Tylko Rocka" na album lat 80. Szczególnym fragmentem "Klausa Mitffocha" było "Strzeż się tych miejsc", gdzie zespół bardzo umiejętnie i unikając zapożyczen wskrzesił ducha słynnego "Riders On The Storm" The Doors. Zresztą mimo że muzycy przyznawali się do fascynacji The Gang Of Four i Talking Heads udało im się zachować oryginalność. Album doczekał się aż czterech wydań: oryginalnego, okrojonego kasetowego (sic!), kompaktowego wzbogaconego o brakujące utwory z singli oraz... hiszpańskiego. Edycja hiszpaniska od oryginalnej polskiej różniła się tylko lepszą jakoscią okładki oraz wkładką z tekstami (nie tłumaczonymi na hiszpański).
Tuż po nagraniu "Klausa Mitffocha" i tuż przed planowanym występem w sierpniu 1984 na festiwalu Rock Na Wyspie we Wrocławiu grupa rozpadła się - jak to ujmował Janerka - "z powodów artystycznych".
Muzyk ów zaczął koncertować i nagrywać pod własnym nazwiskiem, natomiast o pozostałych członkach Klausa Mitffocha przez dwa lata było cicho. Zespół wrócił w 1986 roku pod nieco zmienioną nazwą - Klaus Mit Foch; oraz w zmienionym składzie - Puchała (dr, voc), Mrozik (g, voc), Zbigniew Kapturski (g, voc), Jacek Fedorowicz (bg), Paweł Chylinski (voc). Klaus Mit Foch zadebiutował na festiwalu Poza Kontrolą w Warszawie w 1987 roku, a wkrótce nagrał album "Mordoplan" (88). "Mordoplan" różnił się od "Klausa Mitffocha" niemal zimnofalowym obliczem, a poza tym był niewspółmiernie mniej przebojowy. Jednak takie utwory, jak "Chciałbym się rozpędzić", "Tife Tife" czy "Ostatnie wakacje" nie tylko robiły dobre wrażenie, ale nawet stawiały zespół w gronie najciekawszych polskich przedstawicieli nurtu zimna fala. Niestety, "Mordoplan" nie zainteresował publiczności - nie wyobrażającej sobie grupy bez Janerki - i w 1989 roku Klaus Mit Foch został rozwiązany.
Klausowi Mitffochowi i Lechowi Janerce poświecone są obszerne fragmenty filmu "Solidarność", nakręconego dla II programu telewizji BBC przez Bolesława Sulika, późniejszego przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji.
(Autor: LEG Leszek Gnoiński i Jan Skaradziński
"Encyklopedia Polskiego Rocka"
Strony 231 do 232 )
Mimo tego - i mimo udziału Klausa Mitffocha w trasie koncertowej Spear Of Destiny w 1983 roku - zespół nie zyskał przychylności mediów, czego główną przyczyną była niemiecka (celowo pisana z błędem) nazwa.
W roku 1984 Klaus Mitffoch nagrał (z gościnnym udziałem Wojciecha Konikiewicza - kbds) i wydał album zatytułowany po prostu "Klaus Mitffoch" - który dzięki swej świeżości, częstemu wychodzeniu poza tonacje w obrębie nowofalowo-punkowej faktury, wykorzystaniu elementów parodystyczno-kabaretowych, wreszcie gorzkim, czasamisarkastycznym tekstom stał sie nie tylko manifestem pokolenia połowy lat 80., lecz jedną z ważniejszych płyt w całych dziejach polskiego rocka - co symbolizowały zwycięstwa w ankiecie "Magazynu Muzycznego" wsród dziennikarzy na album trzydziestolecia i wśród czytelników "Tylko Rocka" na album lat 80. Szczególnym fragmentem "Klausa Mitffocha" było "Strzeż się tych miejsc", gdzie zespół bardzo umiejętnie i unikając zapożyczen wskrzesił ducha słynnego "Riders On The Storm" The Doors. Zresztą mimo że muzycy przyznawali się do fascynacji The Gang Of Four i Talking Heads udało im się zachować oryginalność. Album doczekał się aż czterech wydań: oryginalnego, okrojonego kasetowego (sic!), kompaktowego wzbogaconego o brakujące utwory z singli oraz... hiszpańskiego. Edycja hiszpaniska od oryginalnej polskiej różniła się tylko lepszą jakoscią okładki oraz wkładką z tekstami (nie tłumaczonymi na hiszpański).
Tuż po nagraniu "Klausa Mitffocha" i tuż przed planowanym występem w sierpniu 1984 na festiwalu Rock Na Wyspie we Wrocławiu grupa rozpadła się - jak to ujmował Janerka - "z powodów artystycznych".
Muzyk ów zaczął koncertować i nagrywać pod własnym nazwiskiem, natomiast o pozostałych członkach Klausa Mitffocha przez dwa lata było cicho. Zespół wrócił w 1986 roku pod nieco zmienioną nazwą - Klaus Mit Foch; oraz w zmienionym składzie - Puchała (dr, voc), Mrozik (g, voc), Zbigniew Kapturski (g, voc), Jacek Fedorowicz (bg), Paweł Chylinski (voc). Klaus Mit Foch zadebiutował na festiwalu Poza Kontrolą w Warszawie w 1987 roku, a wkrótce nagrał album "Mordoplan" (88). "Mordoplan" różnił się od "Klausa Mitffocha" niemal zimnofalowym obliczem, a poza tym był niewspółmiernie mniej przebojowy. Jednak takie utwory, jak "Chciałbym się rozpędzić", "Tife Tife" czy "Ostatnie wakacje" nie tylko robiły dobre wrażenie, ale nawet stawiały zespół w gronie najciekawszych polskich przedstawicieli nurtu zimna fala. Niestety, "Mordoplan" nie zainteresował publiczności - nie wyobrażającej sobie grupy bez Janerki - i w 1989 roku Klaus Mit Foch został rozwiązany.
Klausowi Mitffochowi i Lechowi Janerce poświecone są obszerne fragmenty filmu "Solidarność", nakręconego dla II programu telewizji BBC przez Bolesława Sulika, późniejszego przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji.
(Autor: LEG Leszek Gnoiński i Jan Skaradziński
"Encyklopedia Polskiego Rocka"
Strony 231 do 232 )
komentarze
reklama
