INDEPENDENT.PL - polska kultura niezależna

Na razie nie ma wpisów na blogu

Na razie nie ma żadnych znajomych

Na razie nie ma żadnych aktualnych wydarzeń

Na razie nie należy do żadnych grup

Igor Krenz - artysta reprezentujący nurt wideo-artu, autor ponad 60 filmów. Miłośnikom współczesnego kina znany jako założyciel Zespołu Filmowego "Kino". Występował z parodystyczną formacją Łyżka Czyli Chilli. W 2001 założył wraz z Oskarem Dawickim, Wojciechem Niedzielko i Łukaszem Skąpskim wywrotową grupę filmową Azorro.

Jego prace pojawiały się na wystawach w Centrum Sztuki Współczesnej i w Galerii Raster w Warszawie, w Bunkrze Sztuki w Krakowie oraz na wielu wystawach zagranicznych, m.in. Deutscher Künstlerbund i Paula Boettcher Gallery w Berlinie i Kunsthalle w Wiedniu. Mieszka i pracuje w Warszawie.

Biogram:

1959 urodzony w Katowicach
1981-86 studia w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie
od 1990 zajmuje się wideo i fotografią
1999 zakłada grupę eksperymentalnej sztuki wideo i nowych mediów ZF KINO
2001 współtworzy grupę Azorro

Wybrane pokazy i wystawy indywidualne:
2003 Wszystko już było
Bunkier Sztuki, Kraków [azorro]
2003 Paula Boettcher Gallery, Berlin [azorro]
2003 Deutscher Kunstlerbund, Berlin [azorro]
2002 Galeria Raster, Warszawa [azorro]
2000 Centrum Sztuki Współczesnej, Warszawa

Wybrane pokazy i wystawy zbiorowe:
2003 Przestrzeń publiczna w polskiej sztuce wideo
Transmediale Salon – Podewil, Berlin
2003 Public Rituals
Museum Moderner Kunst Stiftung Ludwig, Wiedeń [azorro]
2003 Transmediale 03, Berlin [azorro]
2002 Festival medi@terra, Saloniki
2002 Video-Zone 1st international video-art biennial, Tel Aviv [azorro]
2002 1st International Kansk Video Festival, Kansk
2002 Konferencja Polifonia głosów,
Bunkier Sztuki, Kraków [azorro]
2002 ESF Festival, Novosybirsk
2002 8th Baltic Triennial of International Art, Vilnius [azorro]
2002 Polskie wideo / Project Space, Kunsthalle, Wiedeń [azorro]
2001 WRO 01 International Media Art Biennale, Wrocław

----------------

Igor Krenz zajmuje się - nomen omen - kręceniem filmów. Miłośnikom współczesnej kinematografii znany jest jako założyciel Zespołu Filmowego Kino oraz członek wywrotowej grupy filmowej Azorro. Wspólnie z Wojciechem Niedzielko prowadzi również - okazjonalnie - grupę Usługi Fotograficzne UFOT. We własnym mieszkaniu Igor stworzył nieformalne, prywatne studio filmowe specjalizujące się w produkcji inteligentno-absurdalno-śmiesznych filmów wideo. To właśnie w wytwórni Igora były mon-towane m.in. filmy grupy Magisters. Innym, wyjątkowym przedsięwzięciem Krenza jest tworzona przez niego filmowa dokumentacja wszystkich koncertów warszawskiej grupy Mały Szu, która specjalizuje się w wesołej wersji muzyki elektro i niezapomnianych, kostiumowych występach scenicznych. Poza tym wszystkim i przede wszystkim jednak Igor pracuje nad całkowicie własnymi filmami. To właściwie rzeczy z pogranicza filmowej fikcji i dokumentu - rejestracja wideo niezwykłych eksperymentów ontologicznych, jakie od wielu lat prowadzi w swym warszawskim studio.

Prace wideo Igora Krenza są oszczędne w treści i formie. Ich akcja toczy się przeważnie w studio artysty, na tle białej ściany. Artysta dokonuje - często bardzo rozciągniętych w czasie - prostych eksperymentów dokamerowych. Na przykład, za pomocą prymitywnej katapulty próbuje wstrzelić kamyk do blaszanej puszki - aż do skutku. Wszystkie jego działania mają w sobie wiele z nic sobie nierobiącej z upływu czasu zabawy, ale zarazem są przenikliwie inteligentną grą z racjonalizmem poznawczym. Igor z zapałem godnym neofity dowodzi, że ogień jest lepszy od nożyczek oraz że tylko lewa krawędź ekra-nu istnieje. Używając prostych tricków filmowych i ujmującego poczucia humoru, Igor potrafi skutecznie zasiać w widzu zwątpienie w najprostsze fakty fizyczne. Przy okazji podważa, a czasem nawet ośmiesza wypracowane kanony sztuki wideo, ukazując, jak dalece filmowa umowność i iluzja mogą kierować naszymi przekonaniami, wyobrażeniami i emocjami. Pojawiające się w filmach Krenza sztuczki iluzjonistyczne są szczególnego rodzaju, prowokują bowiem do bardzo podstawowych rozmyślań: o istnieniu i nieistnieniu, o sensie i bezsensie, czasie i bezczasie, o manipulacji i o tworzeniu. Niektóre z prac Krenza przybierają postać instalacji wideo - nieruchomy lub prawie nieruchomy obraz na ekranie telewizora jest swoistym znakiem zapytania postawionym w realnej przestrzeni. Co to jest? - brzmi tytuł jednej z takich prac, która przedstawia nieostry czarny kształt na białym tle. Widz sam musi sobie udzielić odpowiedzi od razu na kilka pytań: o co pyta artysta i dlaczego z premedytacją stawia pytania, na które nie ma jasnej odpowiedzi, a przede wszystkim, czy to w ogóle jest pytanie, czy raczej gotowa odpowiedź, manifest inteligentnego wątpienia jako podstawa świadomej egzystencji we współczesnym świecie.
Łukasz Gorczyca / www.raster.art.pl