Twój profil? Jeśli uważasz się za prawowitego właściciela tego profilu, to daj nam znać, a będziesz mógł go przejąć.
Przejmij
Przejmij
- Mariza
- w serwisie od: 16.08.2008
- mariza (artysta)
- tagi: etno muzyka mozambik portugalia fado world music
Na razie nie ma wpisów na blogu
Na razie nie ma żadnych znajomych
Na razie nie ma żadnych aktualnych wydarzeń
Na razie nie należy do żadnych grup
wiki artysty
Mariza urodziła się w Mozambiku, ale wychowała się w Portugalii, dokąd przeprowadzili się jej rodzice. Śpiewać fado zaczęła już jako dziecko, nim nauczyła się czytać. Dlatego początkowo ojciec rysował jej historyjki obrazkowe, żeby mała Mariza była w stanie zapamiętać treść ulubionej piosenki. ostępy w nauce piosenek fado były tak zadawalające, że już jako 5 letnie dziewczynka dołączała do spontanicznych śpiewów w restauracji rodziców, która znajdowała się w tradycyjnej dzielnicy Lizbony, Maurarii. Odtąd śpiewanie stało się dla Marizy częścią jej codziennego życia. Nikt nie przewidywał, że stanie się także zaczątkiem wielkiej, światowej kariery.
Swój pierwszy album Mariza nagrała w 2001 roku Na płycie "Fodo em Mim", znalazło się dwanaście utworów: sześć klasycznych pieśni fado oraz sześć oryginalnych, nowych kompozycji, które natychmiast weszły do kanonu lizbońskich pieśni. Już na samym początku swojej kariery Mariza była porównywana z jedną z największych ikon muzyki fado - Amalią Rodriguez . Nuno Nazareth Fernandes, jeden z największych kompozytorów portugalskich komplementował młodą artystkę : "Mariza jest czarującą nadistotą, kimś zesłanym przez Boga do odrodzenia fado". Publiczność i krytycy podzielili tę entuzjastyczną opinię.
Pierwszy wielki triumf artystki nastąpił w 1999 roku na dwóch koncertach w Porto oraz w Lizbonie. Jako jedna z najważniejszych gości koncertów dla Amalii Rodriguez swoimi krótkimi recitalami oczarowała widzów i krytyków. Te dwa występy transmitowane były na żywo w telewizji portugalskiej. Cały kraj dowiedział się o narodzinach gwiazdy ! W 2000 roku zdobyła prestiżową nagrodę "Voice of fado" i została zaproszona do popularnego programu TV portugalskiej, by zaprezentować fado Stingowi. To spotkanie zaowocowało hymnem "A Thousend Years " zaśpiewanym w Atlancie. Niebawem została laureatką słynnej "BBC Radio 3 World Music Artist Award" oraz niekwestionowaną divą i mentorem etnicznej muzyki swego kraju. Jej kolejny album " Fado Curvo" przyniósł artystce nie tylko kolejne laury ( np. prestiżową Deutsch Schallplatten Kritik Award ), ale także uplasował płytę na wiele tygodni na 6 miejscu Top Billboard. Sukcesom nagrań towarzyszyły koncerty w najbardziej nobilitujących salach koncertowych świata (od frankfurckiej Alte Oper po londyński Rogal Hall).W 2003 roku Mariza otrzymała tytuł Osobowości Roku, przyznawane przez dziennikarzy dla najwybitniejszych postaci świata. W laudacji napisano, że nagroda jest przyznana za " wspaniałą promocję portugalskiej tradycji wraz ze szczególną manifestacją kultury fado".
W 2004 roku Mariza stała się najbardziej oklaskiwana artystką z Portugali, która swą sztuka i śpiewem zjednała sobie miliony nowych entuzjastów na całym świecie. W jej kalendarzu koncertowym znalazły się zarówno Walt Disney Concert Hall ( gdzie wystąpiła ze słynną Los Angeles Philharmonic Orchestra), nowojorska Carnegie Hall, Theatro Grec w Barcelonie, Moscow House of Music, jak i na wielkich imprezach festiwalowych (Chicago World Music Festival, San Francisco Jazz Festival, Rock in Rio w Lizbonie a nawet egzotyczne Cairo Song Festival oraz Macau Cultural ).Tym wszystkim, którzy nie mogli słuchać artystki na koncertach zaproponowała rejestrację na DVD przepięknego koncerty z londyńskiego Union Chanel.
Album "Transparente" miał swoją premierę aż w 35 krajach ! W ciągu zaledwie kilku tygodni stał się bestsellerowym nagraniem w rodzinnej Portugalii, ale także w Finlandii, Islandii, Francji i Hiszpanii. Przygotowywany kolejny album (oraz DVD) "Concerto Em Lisboa" z pewnością powtórzy także sukces bestsellerowego albumu. Artystka stała się ikoną fado oraz tradycji Portugalii. Liczne nagrody i wyróżnienia (od Golden Globe Award po Best European Artists/BBC) , udział w międzynarodowych projektach (np. UNICEF, Live 8, H.Ch.Andersen ), niezwykła aktywność estradowa mierzona udziałem w największych przedsięwzięciach estradowych i recitalach w prestiżowych salach koncertowych doskonale obrazuje, że Mariza perfekcyjnie wpisuje się w nurt szeroko rozumianej kultury a jej fado , jej interpretacje a zwłaszcza jej podejście do tej muzyki dalekie jest od konserwatyzmu oraz bazowania na komercyjnej " modzie na ludowość" . Przepięknie łączy wielką dbałość o tradycję fado i perfekcyjnie dodaje sporą dawkę współczesnej ekspresji scenicznej i muzycznej perfekcji. Sama twierdzi ,że " ostatnią rzeczą jaką chcę, to wstawienie fado do muzeum. Ono musi się rozwijać, musi iść naprzód".
Ostatni album Marizy nosi tytuł "Terra" ("Ziemia"). Artystce towarzyszy na nim plejada sław - na gitarze portugalskiej Dominic Miller (od 20 lat naczelny gitarzysta i prawa ręka Stinga), trzech pianistów - Brazylijczyk Ivan Lins i Kubańczycy Chucho Valdes i Ivan "Melon" Lewis, a także hiszpański perkusjonista Pirana (ulubiony perkusjonista Paco De Lucii). Głos Marizy w kilku piosenkach idealnie uzupełnia się z głosami zaproszonych wokalistów - pochodzącego z Wysp Zielonego Przylądka Tito Parisa oraz afrolatynoskiej Conchy Buiki. Za produkcję płyty odpowiada Javier Limón (gra równiez na gitarze), najbardziej rozchwytywany producent flamenco na świecie. Muzyka zawarta na "Terra" to mieszanka takich stylów jak morna, flamenco, jazz i folk, ale bez watpienia brzmiąca bardzo portugalsko...
Dyskografia:
Fado Em Nim (2001)
Fado Curvo (2003)
Live in London (2004)
O Fado Do Publico (2004)
Transparente (2005)
Concerto Em Lisboa (2006)
Special Shares (2006)
Box Deluxe Edition
Terra (2008)
---------------
Świat muzyki zawdzięcza Portugali przede wszystkim pełne pasji oraz elegancji fado. Portugalczycy często zastanawiają się nad sukcesem ich ludowych piosenek, zwłaszcza, że istotą tej sztuki jest przecież w znacznym stopniu poetycki tekst urzekająco zdominowany brzmieniem gitar oraz żarliwym, emocjonalnym zaśpiew wokalistów.
"Podobnie jak w przypadku hiszpańskiego flamenco - wyjaśnia etnograf Dionizy Piatkowski, dyrektor ERY JAZZU - także fado - regionalna muzyka ludowa - urosła do rangi narodowego produktu i doskonałego narzędzia promocji kraju i kultury. Miliony turystów odwiedzają kluby i knajpy Lizbony, by przy długich stołach bawiąc się i popijając porto podziwiać popisy mistrzów. Fado prezentowane jest także na dużych koncertach, odbywają się trasy koncertowe gwiazd tej muzyki. Ogromna popularność fado także poza Portugalią stała się fenomenem wielkiej polityki światowego show-businessu i dzisiaj nikogo nie dziwi już fakt, że gwiazdy fado - Misia, Mariza, Cristina Branco, Katia Guerreiro czy ludyczna Dona Rosa sprzedają płyty w milionowych nakładach i ich recitale są ozdoba najważniejszych festiwali i gal koncertowych."
Choć zmiany społeczne i gospodarcze znacznie ograniczyły role muzyki ludowej w codziennym życiu, to tradycyjna muzyka regionalna, w tym najbardziej popularne także poza Portugalia fado, jest wciąż nieodłącznym elementem wszystkich portugalskich lokalnych świat, uroczystości rodzinnych oraz imprez estradowych. Dziedzictwo tradycyjnej kultury - od eleganckiego fado po kiczowatą pimpę - jest eksponowane w portugalskiej muzyce rozrywkowej. "Fado oznacza fatum, los, przeznaczenie - wyjaśnia dalej D.Piątkowski - to gatunek muzyczny powstały w XIX wieku w biednych dzielnicach portowych miast Portugalii, głównie w lizbońskich kwartałach Alfama i Mouraria. Fado to melancholijna pieśń, wykonywana przez jednego wokalistę przy akompaniamencie dwóch gitar. Nazywane jest czasami portugalskim bluesem. Jest to zatem ? podobnie jak w afro -amerykańskim bluesie - sentymentalna i liryczna pieśń śpiewana z ekspresja przez solistę najczęściej przy akompaniamencie gitary oraz regionalnej "viola de fado". To muzyka miasta, nocnych rozrywek i barów, której niejasne pochodzenie nurtuje współczesnych badaczy kultury. Muzykolodzy rozróżniają dwa tradycyjne style fado : miejska odmiana z Lizbony oraz z Coimbry (niekiedy wyróżnia się jeszcze fado z Porto, ale większość znawców uważa je za imitację tego z Lizbony ) uprawiana jest zarówno jako sztuka wokalna , jak i instrumentalna. Równie umuzykalnione są także regiony wiejskie, zachwycające przede wszystkim różnorodnością tradycyjnych instrumentów ludowych ". Pierwsza udokumentowana pieśniarka fado nazywała się Maria Severa. Ale największą pieśniarką fado, jednogłośnie i bezdyskusyjnie uznawaną za królową, międzynarodowy symbol i niedościgły wzorzec artysty tego gatunku była legendarna Amália Rodrigues. W latach dziewięćdziesiątych XX wieku fado zaczęło przeżywać swój renesans, głównie za sprawą pojawienia się na scenie nowego pokolenia artystów śpiewających zarówno klasyczne jak i uwspółcześnione fado. Najważniejsi z nich to Dulce Pontes, Mariza, Mísia, Cristina Branco, Teresa Salgueiro, Mafalda Arnauth, Camané, Paulo Bragança i Kátia Guerreiro. Niektórzy z nich są znani również za granicami swojego kraju: największe sukcesy odnosi w Wielkiej Brytanii Mariza, Dulce Pontes - w Hiszpanii, Cristina Branco - w Holandii, a Mísia - we Francji. Ale fado pozostaje jednak gatunkiem muzycznym uprawianym prawie wyłącznie w swojej ojczyźnie - Portugalii. Wielką gwiazdą i ambasadorem tej sztuki jest pieśniarka Mariza. Natura obdarowała Marizę głosem o wyjątkowej sile i pięknej barwie, przy czym w jej śpiewie najważniejsze są emocje, które przenikają słuchacza w niespotykany dotąd w muzyce rozrywkowej sposób. Komercyjne sukcesy wokalistki wylansowały fado do wielkiej sztuki estradowej. Rozsławienie Marizy i fado wniósł także kultowy film ( i piękna muzyka) "Lisbon Story" w reżyserii Wima Wendersa (także autora m.in. "Buena Vista Social Club"). Wspólny występ Marizy i Stinga w nagraniu "A Thousend Years", oficjalnego hymnu Igrzysk Olimpijskich w Atlancie, był także ważnym etapem kreacji mody na portugalskie rytmy w dzisiejszej muzyce popularnej.
WWW: www.mariza.com / www.myspace.com/fadomariza
--------------------------
If we were to ask each and every one of Mariza’s fans to describe in a single word what they feel when they listen to her singing, we would surely get more than enough pages to compile – repetitions apart – a rich and voluminous dictionary. But besides confirming the richness of the Portuguese language vocabulary, this survey would also show the number of Mariza’s fans growing throughout the world, fans of all ages and walks of life.
With her talent and after seven years of hard work and discipline, Mariza acquired for herself the status of a great global singer – rubbing shoulders with the likes of Amália, Piaf, Elis, Ella, Garland, women singers who became household names. This is why we have to learn to share her with the world. Of course we love when she sings the Fado, our national song. But we cannot clip her wings. She will fly back home. Back to us. But for now let us gow on journey with her. Let us discover “Terra” (“Earth”), her latest álbum, the first master piece of a new breathing cycle.
Mariza sums it all up in one word: “truth”. And she adds: “During seven years of international tours, I had the chance of discovering other peoples and cultures. I watched and I listened. I learned. This is my moment. This is my truth. I’ve always been true to myself, and I’ve always been true to my fans. And I wanted this album to show them my progress as a singer and a human being. My two previous albums, ‘Transparente’ and ‘Concerto Em Lisboa’ were like the end of a cycle to me. This new album, I’ve decided to call it ‘Terra’. Why? Maybe because I always have my feet firmly planted on the ground, and also because recording it was like going on a musical journey. Inevitably...”
Lets be honest, shall we? Mariza is a Fado singer. But she keeps experimenting with new ways of singing it, and her fans just love it! All of her previous albums – “Fado em Mim” (2001), “Fado Curvo” (2003), “Transparente” (2005) and “Concerto Em Lisboa” (2006), plus the DVD “Live In London” (2004) – were Platinum winners. With Amália gone, we felt like orphans, so we looked for a new voice to express our national soul... We looked for Mariza.
Maybe we forgot that before Lisbon there was Mozambique, and after Lisbon it had to be the world. In other words, Fado, yes, always; but why not something else? Fado is definitely World Music, and Mariza won her first World Music awards singing Fado. “I want to sing for the world”, she says, “but I know I’ll always be coming back”.
“Terra”. The Portuguese Fado guitar is joined by British guitarist Dominic Miller (one of Sting’s supporting musician for the last twenty years, by three piano players, Brazilian Ivan Lins and Cubans Chucho Valdês and Ivan “Melon” Lewis, by Spanish flamenco guitarist Javier Limón, and by Spanish percussionist Piraña (Paco De Lucia’s favourite percussionist). Mariza’s voice blends perfectly with Cape-verdian Tito Paris’ and Afro-hispanic Concha Buika’s. After Jorge Fernando, Carlos Maria Trindade and Jacques Morelenbaum, Mariza has chosen Spanish Javier Limón as the producer for “Terra” – what a challenge! But in this cosmopolitan mixture of flamenco and morna, jazz and folk music, we hear a constant Portuguese sound; let’s call it Fado or simply Mariza.
Mariza wins her first music award in 2001, in Quebec – the First Award – Most Outstanding Performance. In 2003, she receives the Gold Medal from the Portuguese Tourist Office; she is elected Artist of the Year by the Portuguese Marketing Executives Association; she wins the German Press “Deutscheschalplatten Kritik” Award for best Ethnic, Folk and World Music album with “Fado Curvo” (she had won this same award in 2001, for “Fado em Mim”), and she is elected Best European Artist by BBC Radio 3 (she would win this award again in 2005 and 2006). In 2004, Mariza wins the “European Border Breakers Award” (an award sponsored by the European Union) for bestselling album “Fado em Mim”; she is voted Person of the Year by the Foreign Press Association of Portugal, and she is nominated ambassador for Fado’s candidature to UNESCO’S Intangible Cultural Heritage of Humanity programme.
In 2005, Mariza is nominated ambassor for the Hans Christian Andersen bicentennial celebrations, and she is elected UNICEF’s Goodwill Ambassador. She also wins the Amália Rodrigues Foundation “International Award” for “making Portuguese music known worldwide”. In 2006, President Jorge Sampaio from Portugal awards Mariza the Order of Henry the Navigator.
Mariza wins Portugal’s Golden Globe for Best Individual Performer, and she is nominated for the Australian Helpmann Awards in the category of “Best International Contemporary Concert”, for her performances at the Sydney Opera House. “Ó gente da minha terra” (from the “Fado Em Mim” album) is the title song for Pang Ho-cheung’s film “Isabella”, winner of the Silver Bear for best soundtrack at the 56th Berlin Film Festival
In 2007, Mariza is nominated for the Finnish “Emma Gaala” Awards for “Best International Artist”, together with Robbie Williams, Andrea Bocelli, Basshunter, Iron Maiden and Red Hot Chili Peppers. She is invited by famous German photographer Bettina Flitner to participate in the “100 most important women in Europe” project, sponsored by the German Government and presented in the European Parliament. Mariza is nominated ambassador for the Portuguese Tourism Institut, in appreciation for her worldwide efforts on behalf of the Portuguese culture. She becomes the first Portuguese artist to be nominated for the Grammy Awards: the “Concerto em Lisboa” is nominated by the Latin Academy of Recording & Sciences for best folk album.
In 2008 the Paris Academy of Arts, Sciences and Letters awarded Mariza the prestigious Medaille de Vermeil, for “her relevant services to the arts and culture”. All these demonstrations of recognition and appreciation honour Mariza’s career, and they honour us. After all, she sings the Portuguese soul. And “Terra” is a Portuguese album, recorded for the World. Once again nominated for the Latin Grammy Awards for “Best Folk Album” and “Best Producer” (Javier Limón) .The seeds were sown, says Mariza, “and the fruits will be plentiful and diverse”.











