INDEPENDENT.PL - polska kultura niezależna

• palimpsest maps trailer 10.06.2009 (komentarzy: 0)
• palimpsest maps dżingiel 04.06.2009 (komentarzy: 0)
• o Alternative Walk vol. 2 01.06.2009 (komentarzy: 0)

Na razie nie ma żadnych aktualnych wydarzeń

Na razie nie należy do żadnych grup

Słów kilka o booksuk a właściwie o the book of the suk:
w całym projekcie video po raz pierwszy zajęłam się w połowie maja 2008 roku. Booksuk wystartował jako taki w styczniu w postaci bloga: najpierw był to tekst o miłości i nienawiści, bardziej nienawiści i jest takim dość chyba wrednym manifestem wymierzonym przeciwko płci męskiej, ale nie tylko (tekst powstał na podstawie rozmów zasłyszanych a które dotyczyły związków, romansów zwłaszcza, no i powstał dośc ciężko strawny tekst o charakterze nielinearnym: miks słów wypowiedzianych przez wiele osób). Potem tekst zamienił się w dźwięk a the book of the suk w słuchowisko. Od słuchowiska przeszłam do video, które z pierwotnym booksukiem właściwie ma już nie wiele wspólnego, poza tym, że nadal uprawiam, przyznaję, rodzaj damskiego szowinizmu. Przy czym w tym momencie wyewoluowałam, bo zaczynam robić videoperformensy i nieco dłuże formy. Projekt jest internetowy. Ponieważ projekt jest netowy to duży wpływ na treśc video mają właśnie odbiorcy: a najaktywniejsi to ludzie ze środowiska queer, anorektycy, bulimicy, dysmorficy etc., generalnie ludzie dla których ciało jest istotne, no więc booksuk jest o ciele. W międzyczasie pojawiła sie też mary satan czyli ja jako dawczyni tego ciała.


Internauci o booksuku:
Recurring character of her own video performances, Mary, a young Polish tattooed on the art of living, takes us into each one of his films in a riot of emotional, sensual and interrogative estheticism. Mary's face and body express thelmself beyond a simple artistic narcissism, they will seek the harmony between people, art and technology to transcribe by episodes repetitiveness of
life in its intimacy and in the universality of the modern citizen's comportement.
The performances of Mary, confined in an apartment, make me think about the universe of Andy Warhol and his Factory. I imagine very well many punk descendants of Velvet Underground playing music into these short films.
I congratulate Mary for her artwork that, I believe, is the beginning of a great work of socio-artistic research, in wake of a dadaist and surrealist minimalism with a zest of old-fashioned avant-garde. Arty Fils (http://psart.blogsudouest.com)

Mary Satan is a young academic, artist and anthropologist, who captures a very unique and personal first person narrative via video, music and graphics. She is not only an artist-- for art sake-- but possesses a very intellectual and raw point of view, which is primarily rooted in feminine ideology. Her unabashed style allows for a peek into the mind of a woman's core being. Her narrative style is direct and rich in references to the female body and all of its glory, both grotesque and sublime. She is an original display of walking art; as she lives, breathes and documents her every movement and idea. She not only references modern psychological paradigms but also delves into the very archaic mythological secrets of womanhood. Her ability to expose her psyche in the many personifications of the female being is not only poignant but disturbing and profound. Her art is not for the weak at heart or mind, as she challenges male domination and popular cultural in a most stunning and visually stimulating way. Jenny aka la fille unique
(http://blogs.myspace.com/index.cfm?fuseaction=blog.ListAll&
friendID=409553394&page=3)

Agata Stanisz. Zadziwiająco płodna artystka. Od kilkuset dni tworzy swoje krótkie formy filmowe bezpośrednio kierując je do raczej pojedynczych widzów przed monitorami komputerów. Elementy formy filmików wynikają z obserwacji tego co wielokrotnie oglądamy serfując po naszych ulubionych oraz zupełnie przypadkowych miejscach w necie. Są dostępne poprzez sieć.
Osobiście wyczuwam tu duży dystans autorki do siebie samej oraz do pewnych schematów jakich używamy by pokazać siebie, swoje alter ego, czy wylansować swój wizerunek wśród tysięcy innych. Ironia i autoironia może nie być widoczna na pierwszy rzut oka. Szczególnie dla tych, którzy traktują swoje profile na portalach społecznościowych, komentarze frendsów itp. nazbyt serio. Jednak chcę zwrócić uwagę na zabiegi estetyczne budujące poczucie oglądania zwielokrotnionych malarskich autoportretów. Nie ma tu jednak implikacji z historii malarstwa, nie w tym rzecz. Kolor, kompozycja, aranżacja i obróbka pojedynczych klatek filmu świadczy raczej o wysokim wyczuciu estetycznym i w tym sensie czerpie z doświadczenia malarskiego. Buduje przestrzeń , w której performance kobiety, często w pozach inspirowanych zdjęciami starających się być seksownymi, pięknymi i godnymi pożądania internautek w ich własnych pokojach, łazienkach, przedpokojach, zaczyna być grą z odbiorcą, z jego wyobrażeniami i daje odczucie podglądania czegoś więcej, niż tylko mniej lub bardziej interesującego ciała. To odczucie uszczegółowione i precyzowane jest przez teksty pojawiające się na chwilę, często zbyt krótką, by można było je „złapać” po jednorazowym obejrzeniu filmu (!). Tu ujawnia się Mary Satan nie mieszcząca się w patriarchalnym schemacie. Henry Bolecki ( www.myspace.com/snob_bob)