INDEPENDENT.PL - polska kultura niezależna

Na razie nie ma wpisów na blogu

Na razie nie ma żadnych znajomych

Na razie nie ma żadnych aktualnych wydarzeń

Na razie nie należy do żadnych grup

Marcus Miller to amerykański gitarzysta basowy i producent muzyczny. Pierwsze kroki na scenie stawiał w latach 70. z soulową grupą Harlem River Drive. Kilka lat później został cenionym muzykiem sesyjnym, nagrywał m.in z Arethą Franklin i Milesem Davisem. W 1984 roku nagrał pierwszą płytę solową. Miller rozpowszechnił tzw slapping, styl gry polegający na uderzaniu za pomocą kciuka o progi strun gitary basowej, dzięki czemu powstaje charakterystyczny, perkusyjny dźwięk.

=============

Popularność i uznanie zyskał przede wszystkim jako artysta-solista i lider licznych, własnych formacji. Szczególne aktywny jest także jako muzyk studyjny , zapraszany do nagrań innych artystów. Jego niepokorny bas słychać na ponad 400 albumach, m.in. w nagraniach Milesa Davisa, Arethy Franklin, Luthera Vandrossa, Davida Sanborna, Ala Jarreau, Mariah Carey, Eltona Johna, Briana Ferry'ego czy Franka Sinatry. Dał się poznać także jako wybitny producent muzyczny i kompozytor muzyki do wielu filmów: "Boomerang" (z udziałem Eddy'ego Murphy'ego i Halle Berry), "House Party" (z Martinem Lawrencem), "Ladies' Man" (z Timem Meadowsem) czy "Deliver Us From Eva (z LL Cool J). To jego autorstwa jest przebój "Da Butt" z filmu Spike'a Lee "School Daze".

Marcus Miller - laureat Grammy Award z najlepszy album jazzowy w 2001 roku , amerykański muzyk, kompozytor, aranżer i multiinstrumentalista, grający przede wszystkim na gitarze basowej, swą profesjonalną karierę rozpoczął, jako nastolatek w soulowej grupie Harlem River Driver w nowojorskiej dzielnicy Jamaica. Wychowany w muzykalnej rodzinie (ojciec był lokalnym muzykiem jazzowym oraz organistą i szefem kościelnego chóru), gdzie wśród domowników przewijali się wybitni muzycy jazzowi "czarnego Nowego Jorku". Pierwszych lekcji udzielał mu sam Wynton Kelly, pianista z zespołu Milesa Davisa. Nastolatek poznawał tajniki gry na klarnecie, pianinie, gitarze basowej. Już jako piętnastolatek rozpoczął regularne grania w klubach jazzowych Nowego Jorku wzbudzając sensacje i zachwyt starszych muzyków. Jako basista pojawiał się (1997) w grupach flecisty Bobbie'go Humpreya, perkusisty Lenny'ego White'a i legendarnego klawiszowa Lonnie Listona Smitha. Prawdziwą szkołą okazały się dla zdolnego basisty lata spędzone w studiach nagraniowych i współpraca z popularnymi i uznanymi gwiazdami jazzu i estrady: od Boba Jamesa, Davida Sanborna i Groovera Washingtona po wokalistki: Arethę Franklin i Robertę Flack.

W 1980 roku do nowego zespołu zaprosił go Miles Davis, doceniając młodego basistę głównie jako elokwentnego instrumentalistę i ciekawego aranżera. Dwuletnia współpraca z Davisem okazała się dla Millera prawdziwą szkołą jazzu. Realizując nagrania z Milesem ( np. "The Man With The Horn", "We Want Miles"), współpracował jednocześnie z Davidem Sanbornem ( np. album "Voyeur" i nagrodzony Grammy Award "Inside" ), pracował wytrwale nad własnymi projektami. Coraz częściej grał na instrumentach klawiszowych, perkusyjnych, śpiewał, sporo aranżował. Wybitną realizacją Marcusa Millera okazała się płyta "Tutu" Milesa Davisa z 1986 roku. Ale równie ważne były nagrania i albumy realizowane z legendarnym wokalistą rhythm 'n' bluesowym Lutherem Vandrossem. To właśnie Marcus Miller jest współtwórcą przebojów "Till My Baby Comes Home", "It's Over Now" czy nagrodzonego Grammy Award "The Power of Love" - najlepszego przeboju rhythm 'n bluesa w 1991 roku.

Okres ten jest także czasem współpracy Millera z najważniejszymi muzykami : od zespołów The Crusaders i Take 6 po saksofonistów Wayne Shortera, Kenny Garretta oraz wokalistów Ala Jarreau i Chakę Khan. To wtedy jego charakterystyczny styl przyczynił się do spopularyzowania tzw. slapping'u, polegającego na uderzaniu za pomocą kciuka o struny bezprogowej gitary basowej i uzyskiwaniu, poprzez drganie tych strun, charakterystycznego, perkusyjnego dźwięku. bądź odtwarzanego utworu.

Dopiero w 1992 roku Marcus Miller, po lata spędzonych w innych zespołach i produkcji dla innych muzyków, zdecydował się na własną, solowa karierę. Album "The Sun Don't Lie" stał się wielkim wydarzeniem artystycznym i natychmiast ugruntował niepodważalną pozycję basisty i kompozytora na jazzowym firmamencie. Niezbyt rozległa autorska dyskografia artysty jest jednak na tyle znacząca ,że każdy nowy album Millera staje się wydarzeniem muzycznym na światową skalę. I to zarówno, gdy nagradzany Grammy Award album "M 2" nobilituje młodego twórcę, jak i w przypadku wielkim komercyjnych sukcesów płyty "Silver Rain" i kultowego albumu koncertowego "The Ozell Tapes".

Najnowszy studyjny album "Free" to dziesięć wspaniałych kompozycji, w tym impresje na temat znanych motywów Milesa Davisa czy Stevie'ego Wondera oraz sugestywny "cover" piosenki "Free" Deniece Williams - wykonany przez Millera wraz z charyzmatyczną wokalistką Coranne Bailey Rae.

Skład:
Marcus Miller - bass, vocals;
Poogie Bell - drums;
Gregoire Maret - harmonica;
Patches Stewart - trumpet;
Keith Anderson - saxophone;
Bobby Sparks - keyboards

Wybrana dyskografia:
Voyeur (1980; z Davidem Sanbornem);
The Man With The Horn (1981; z Milesem Davisem);
We Want Miles (1981; z M. Davisem);
Backstreet (1982; D. Sanbornem);
Mobo I (1984; z Kazumim Watanabe);
It's About Time (1985; z McCoy Tynerem);
Tutu (1986; z M. Davisem);
Siesta (1987);
The Sun Don't Lie (1993);
Live '88 (1993 z Kennym Garrettem);
Tales (1995);
Live And More (1997);
M 2 (2001);
The Ozell Tapes (2003);
Silver Rain (2005);
Free (2007)

zobacz też: www.myspace.com/marcusmillerband

-----------

Style, soul and intense professionalism have set musical Renaissance man Marcus Miller at the top of his game for well over two decades now. The acclaimed bassist, composer, producer, band leader and multi-instrumentalist was born in 1959 and raised in a musical family that included his father (a church organist and choir director) and jazz pianist Wynton Kelly.

Miller’s touch has graced well over 400 albums, a short list of which includes Wayne Shorter, McCoy Tyner, Frank Sinatra, Aretha Franklin, Elton John, Grover Washington Jr., Donald Fagen, Bill Withers, Chaka Khan, Me'shell NdegéOcello and LL Cool J.

The highly chameleonic and influential Miller has played an integral role in the careers of no less than Miles Davis (for whom he composed and produced his classic signature song, “Tutu”), Luther Vandross (with whom he won a GrammyŽ for their composition “Power of Love”), David Sanborn and many other legendary artists.

Around the world, he has astounded music lovers with his masterful, earthy and ever passionate approach to music making. Miller’s solo recordings include 1993's “The Sun Don't Lie” and 1995's “Tales”, both of which found him brilliantly connecting the dots of Black music's evolution.

Following a fan-demanded “Live and More” in 1997, Miller released “M2” ("M-Squared") and became the only solo bassist ever to win the GrammyŽ for Best Contemporary Jazz Album. His 2005 release “Silver Rain” found Marcus joined again by long time friends and collaborators Eric Clapton and Lalah Hathaway. Film and TV scoring is another artistic muscle Miller has been flexing over the years. He has composed scores for comedies “House Party” and “Boomerang”, the dance hit “Da Butt” for Spike Lee’s “School Daze”, the score for the children’s animated feature “The Trumpet of the Swan” and the music for Chris Rock’s TV hit “Everybody Hates Chris”.

Whatever Marcus is doing, keeping it real is the criteria that steers all of his music. "I like to keep things balanced, combining R&B, jazz, funk and movie stuff to help reflect what's happening in our world. I just try to keep challenging myself to continue to grow and get better..."