CYKLE ŻYCIA. Anna Słonka-Moskwa
Julia Kaczmarczyk-Piotrowska (19.02.2010 19:21)
CYKLE ŻYCIA
ANNA SŁONKA-MOSKWA
Galeria Radwan
Poznań, 15 maj 2010
godz 12.00
Wystawa Rzeźby
Patrząc na prace Anny dotykamy wzrokiem każdą jej najmniejszą komórkę
i strukturę. Artystka tworzy w czytelnym tonie.
Znana z interesujących aktów kobiecych, świetlistych blików osadzonych w przestrzeniach na ukształtowanych przez nią formach. Ciało w proponowanej przez nią tematyce jest deprymującym elementem i podstawowym tematem korelującym z poszukiwaniami rzeźbiarskiej materii. Czarny dąb, brąz, miedź oraz skamieniałe drewno to podstawowa baza materiałowa jej prac. Anna Słonka-Moskwa dzięki przykładom drobnej plastyki w endogeniczny sposób wykańcza całość materii. Kierunki jej prac od form figuralnych, stożkowatych, spiralnych bądź wysmukłych uświadamiają, że ciało, jego estetyka może mieć nie jeden wymiar. Trudno nie wspomnieć o tworach sztuki cykladzkiej, które w twórczości Anny Słonki przybierają postać pełną, dopracowaną w estetycznej, unikalnej warstwie ludzkiej powłoki: "Odcienie kobiecości". Owe ślady skupiają uwagę i powodują wrażenie obecności. Wprowadzają spojrzenie w sferę intymności i erotyki, mino stosowanych materiałów są od nich "wolne", ulotne
i ludzkie: "Kobietki idealne".
Dla artystki współczesna kobieta jawi się jako:
"Samodzielna, waleczna niczym łowczyni, a może Afrykanka żyjąca z daleka od zgiełku, w środku afrykańskiego buszu... W społeczności zamkniętej, sterylnej, gdzie życie przeplatane jest obrzędami. Cykl życia zamyka się w tajemnym kręgu. Jej ciało częstokroć poddawane rytuałom zmienia się i swoiście przeistacza... Kobieta niezależnie od kultury, w której żyje, jest ucieleśnieniem życia i natury".
Anna Słonka-Moskwa
Rzeźbiarka nie ukrywa cielesności stawia na emocje związane z czytaniem swoich prac, Jej kobiety są dumne, wzniosłe i "świadome" swojego ciała i jego atrybutów. Figury o doskonałych proporcjach, pełnych piersiach, dodatkowe elementy są tak dobrane, że odnosi się wrażenie wyważonej harmonii nagiego ciała. Rzeźby te posiadają jeszcze jeden walor wpisują się doskonale w rozmaite przestrzenie od wnętrz począwszy, skończywszy na otwartych placach miejskich, bądź parkowych.
Bohaterki tych przedstawień rzeźbiarskich odnoszą się do wielu kanonów, pozostają one bezterminowo w sferze poszukiwań artystycznych. Mają, namiętny, mroczny temperament mimo specyficznie konstruowanych płaszczyzn. Obiecują płodność, są obrazem ciała, ich sylwetka modelowana jest swobodnie, wyraża pewność nawet w dekompozycji i naruszeniu formy: "Kroczące". Doświadczenie życiem, które jest owocem przebytych dni daje odbicie w wizerunku ciała od narodzin do ostatecznego przejścia, tak samo artystyczne wizje Anny Słonka-Moskwy uświadamiają nam o kruchości ludzkiego bytu i jego czarze i ulotności.
Autor tekstu: Julia Kaczmarczyk-Piotrowska
Anna Słonka-Moskwa
Urodziła się w Poznaniu i w tym mieście w 1999 roku ukończyła Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych aneksem z rzeźby i dyplomem Plastyka o specjalności wystawiennictwo. Zdobywanie wiedzy w liceum łączyła z nauką w Poznańskiej Izbie Rzemieślniczej złotnictwa, jednocześnie uczestnicząc w wystawach zbiorowych. Prezentując kolekcję biżuterii srebrnej, zdobyła pierwsze miejsce na "Wystawie Uczniowskiej" w 1996 r. W konkursie na statuetkę o tematyce chóralnej "Universitas Cantat 2002" zajęła pierwsze miejsce .
W latach 2002/2005 stypendystka Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu.
W 2003 roku wykonała prestiżową rzeźbę dla Poznańskiego Club'u Business and Professional Women - wręczoną "Kobiecie Roku BPW 2002".
W roku akademickim 2003/04 w uznaniu dokonań artystycznych była stypendystką Arcybiskupa Poznańskiego.
Istotnym wydarzeniem w zakresie rozwoju artystycznego była realizacja w 2005 roku Rzeźby "Troje..." w Parku Miejskim im. H. Sienkiewicza w Szamotułach.
Ukończyła studia na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu dyplomem z wyróżnieniem w pracowni profesora Józefa Petruka.
W roku 2005 założyła grupę "Niezależni" - ideą grupy jest bezinteresowne wspieranie twórczości młodych artystów w różnych dziedzinach sztuki.
Obecnie uczy w Szkole Podstawowej nr 2 w Luboniu oraz działa aktywnie jako rzeźbiarka i koordynator grupy artystycznej "Niezależni" oraz członek zarządu Wielkopolskiego Związku Artystów Rzeźbiarzy.
Od wczesnego dzieciństwa, interesuje się rzeźbą, malarstwem, metaloplastyką, złotnictwem oraz konserwacją. Swoje pasje i zainteresowania wyniosła z pracowni Ojca, który jako pierwszy uczył ją technik rzemiosła oraz ukazał niezwykłe piękno oraz różnorodność świata postrzeganego przez pryzmat sztuki.
ANNA SŁONKA-MOSKWA
Galeria Radwan
Poznań, 15 maj 2010
godz 12.00
Wystawa Rzeźby
Patrząc na prace Anny dotykamy wzrokiem każdą jej najmniejszą komórkę
i strukturę. Artystka tworzy w czytelnym tonie.
Znana z interesujących aktów kobiecych, świetlistych blików osadzonych w przestrzeniach na ukształtowanych przez nią formach. Ciało w proponowanej przez nią tematyce jest deprymującym elementem i podstawowym tematem korelującym z poszukiwaniami rzeźbiarskiej materii. Czarny dąb, brąz, miedź oraz skamieniałe drewno to podstawowa baza materiałowa jej prac. Anna Słonka-Moskwa dzięki przykładom drobnej plastyki w endogeniczny sposób wykańcza całość materii. Kierunki jej prac od form figuralnych, stożkowatych, spiralnych bądź wysmukłych uświadamiają, że ciało, jego estetyka może mieć nie jeden wymiar. Trudno nie wspomnieć o tworach sztuki cykladzkiej, które w twórczości Anny Słonki przybierają postać pełną, dopracowaną w estetycznej, unikalnej warstwie ludzkiej powłoki: "Odcienie kobiecości". Owe ślady skupiają uwagę i powodują wrażenie obecności. Wprowadzają spojrzenie w sferę intymności i erotyki, mino stosowanych materiałów są od nich "wolne", ulotne
i ludzkie: "Kobietki idealne".
Dla artystki współczesna kobieta jawi się jako:
"Samodzielna, waleczna niczym łowczyni, a może Afrykanka żyjąca z daleka od zgiełku, w środku afrykańskiego buszu... W społeczności zamkniętej, sterylnej, gdzie życie przeplatane jest obrzędami. Cykl życia zamyka się w tajemnym kręgu. Jej ciało częstokroć poddawane rytuałom zmienia się i swoiście przeistacza... Kobieta niezależnie od kultury, w której żyje, jest ucieleśnieniem życia i natury".
Anna Słonka-Moskwa
Rzeźbiarka nie ukrywa cielesności stawia na emocje związane z czytaniem swoich prac, Jej kobiety są dumne, wzniosłe i "świadome" swojego ciała i jego atrybutów. Figury o doskonałych proporcjach, pełnych piersiach, dodatkowe elementy są tak dobrane, że odnosi się wrażenie wyważonej harmonii nagiego ciała. Rzeźby te posiadają jeszcze jeden walor wpisują się doskonale w rozmaite przestrzenie od wnętrz począwszy, skończywszy na otwartych placach miejskich, bądź parkowych.
Bohaterki tych przedstawień rzeźbiarskich odnoszą się do wielu kanonów, pozostają one bezterminowo w sferze poszukiwań artystycznych. Mają, namiętny, mroczny temperament mimo specyficznie konstruowanych płaszczyzn. Obiecują płodność, są obrazem ciała, ich sylwetka modelowana jest swobodnie, wyraża pewność nawet w dekompozycji i naruszeniu formy: "Kroczące". Doświadczenie życiem, które jest owocem przebytych dni daje odbicie w wizerunku ciała od narodzin do ostatecznego przejścia, tak samo artystyczne wizje Anny Słonka-Moskwy uświadamiają nam o kruchości ludzkiego bytu i jego czarze i ulotności.
Autor tekstu: Julia Kaczmarczyk-Piotrowska
Anna Słonka-Moskwa
Urodziła się w Poznaniu i w tym mieście w 1999 roku ukończyła Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych aneksem z rzeźby i dyplomem Plastyka o specjalności wystawiennictwo. Zdobywanie wiedzy w liceum łączyła z nauką w Poznańskiej Izbie Rzemieślniczej złotnictwa, jednocześnie uczestnicząc w wystawach zbiorowych. Prezentując kolekcję biżuterii srebrnej, zdobyła pierwsze miejsce na "Wystawie Uczniowskiej" w 1996 r. W konkursie na statuetkę o tematyce chóralnej "Universitas Cantat 2002" zajęła pierwsze miejsce .
W latach 2002/2005 stypendystka Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu.
W 2003 roku wykonała prestiżową rzeźbę dla Poznańskiego Club'u Business and Professional Women - wręczoną "Kobiecie Roku BPW 2002".
W roku akademickim 2003/04 w uznaniu dokonań artystycznych była stypendystką Arcybiskupa Poznańskiego.
Istotnym wydarzeniem w zakresie rozwoju artystycznego była realizacja w 2005 roku Rzeźby "Troje..." w Parku Miejskim im. H. Sienkiewicza w Szamotułach.
Ukończyła studia na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu dyplomem z wyróżnieniem w pracowni profesora Józefa Petruka.
W roku 2005 założyła grupę "Niezależni" - ideą grupy jest bezinteresowne wspieranie twórczości młodych artystów w różnych dziedzinach sztuki.
Obecnie uczy w Szkole Podstawowej nr 2 w Luboniu oraz działa aktywnie jako rzeźbiarka i koordynator grupy artystycznej "Niezależni" oraz członek zarządu Wielkopolskiego Związku Artystów Rzeźbiarzy.
Od wczesnego dzieciństwa, interesuje się rzeźbą, malarstwem, metaloplastyką, złotnictwem oraz konserwacją. Swoje pasje i zainteresowania wyniosła z pracowni Ojca, który jako pierwszy uczył ją technik rzemiosła oraz ukazał niezwykłe piękno oraz różnorodność świata postrzeganego przez pryzmat sztuki.
