INDEPENDENT.PL - polska kultura niezależna

Na razie nie ma wpisów na blogu

Na razie nie ma żadnych znajomych

Na razie nie ma żadnych aktualnych wydarzeń

Na razie nie należy do żadnych grup

Grupę Pustki założyli w sierpniu 1999 roku Radek Łukasiewicz i Janek Piętka, jako jedyni w zespole mieszkańcy Ostrówka pod Warszawą. Chodzili do tej samej podstawówki i liceum od dawna grywali razem, jednak dopiero tego lata postanowili założyć zespół “na poważnie”. Do wspólnych prób zaprosili perkusistę, Grześka Śluza, który z Radkiem grał przez wcześniejszy rok w warszawskim zespole Art Brut. Najlepszym miejscem na próby okazała się, znajdująca się na podwórku domu Radka komórka, zwana przez wszystkich Pustkami. Wszyscy zgodnie stwierdzili, że słowo jest na tyle enigmatyczne i wieloznaczne, że bardzo dobrze nadaje się na nazwę zespołu. W ten sposób nazwa rupieciarni stała się nazwą zespołu, a sama rupieciarnia po sporych modyfikacjach – idealną salą prób i, wkrótce, studiem.

Próby okazały się bardzo owocne, gdyż już po sześciu tygodniach zespół nagrał (oczywiście w Pustkach) swoje pierwsze demo. W sesji wzięli również udział klawiszowiec Łukasz Nowak, oraz Milena Łukasiewicz, obsługująca instrumenty perkusyjne. Pierwsze utwory Pustek spotkały się z bardzo gorącym przyjęciem, czego efektem były min.: artykuły w pismach Machina, City Magazine, Gazeta Wyborcza, liczne wywiady radiowe i dla portali internetowych. Utwór Everybody Must Get Stoned trafił na playlistę Radiostacji i na Listę Tygodnia, a „Pan Wita” przez kilka tygodni zajmował pierwsze miejsce na Innej Liście w tej samej rozgłośni. Znaleźli się chętni na wydanie muzyki Pustek: „Everybody Must Get Stoned” trafiło na składankę pisma literackiego Pawła Dunin Wąsowicza “Lampa i iskra Boża”. Jedna z wytwórni płytowych chciała także wydać debiutancką płytę kwintetu w wersji, jaka została nagrana na demo… Zespół jednak wolał poczekać.

Po nagraniu Pustki opuścił klawiszowiec i przez pewien czas zespól koncertował jako kwartet. Wkrótce jednak do grupy dołączył Daniel Pigoński i stał się jej regularnym członkiem. Zespół rozpoczął pracę nad debiutanckim albumem. Sesja odbyła się pod koniec 2000 r w legendarnym studiu Złota Skała. Aby uchwycić jak najwięcej charakterystycznego brzmienia Pustek zespół zgromadził w studio tyle własnego sprzętu ile się dało: od archaicznych klawiszy i wzmacniaczy na starych odbiornikach radiowych skończywszy.

Efektem pracy był wydany w marcu 2001r debiutancki album "Studio Pustki" (Antena Krzyku, sin 2001), który został bardzo pochlebnie i entuzjastycznie przyjęty przez prasę muzyczną, a promująca go piosenka 'Patyczak' zyskała status alternatywnego przeboju. Niektórzy okrzyknęli płytę wydarzeniem na polskiej scenie muzyki alternatywnej. Muzykę zespołu określano jako proto – punk, albo rock garażowy, a wszystko to za sprawą nie tyle kompozycji (od zwiewnych przebojowych piosenek po improwizowane utwory instrumentalne), ile raczej sposobu jej nagrania.

Oto fragment recenzji Tomka Lady (Życie Warszawy): “Intelektualna rewolucja. Nowy krażek grupy Pustki:
(...)Pustki i Ścianka, to obok Kobiet, Voo Voo i Myslovitz najciekawsze obecnie polskie zespoły rockowe. Mimo, ze media ich nie zauważają, na koncertach są tłumy, a atmosfera przypomina te, jaka Antonioni uchwycił dla potrzeb “Powiększenia” w czasie koncertu The Yardbirds. Szykuje się rewolucja. Dobrze, że zamiast populistów, do głosu dochodzą ludzie myślący”.

Pustki zaistniały w mediach (Pegaz, Viva, Mtv, Tv4, telewizje regionalne, portale internetowe), czego efektem było wiele propozycji koncertowych (trasa koncertowa, maj 2001). Album został doceniony nie tylko przez Radiostację (płyta tygodnia, powerplaye) i lokalne rozgłośnie, ale także przez 3 Program PR, co zaowocowało transmitowanym na żywo koncertem w sali im.: Agnieszki Osieckiej.

Koncerty Pustek są zawsze wyjątkowe. Jak mówią sami muzycy: Na koncertach, oprócz piosenek pojawiają się motoryczne improwizacje. Transowa sekcja rytmiczna jest uzupełniana szerokimi plamami gitary, analogowych klawiszy i nieśmiałym głosem. Energetyczne koncerty są często jedyną szansą usłyszenia utworów, które nigdy nie znajdą się na żadnej płycie ani nigdy więcej nie będą zagrane na żadnym koncercie.

Zespół został zaproszony do udziału w filmie dokumentalnym Buntownicy i kontestatorzy, obrazującym warszawską scenę alternatywną. W dokumencie tym, kilkakrotnie emitowanym przez MTv, ilustracją muzyczną są m.in. utwory z debiutanckiego krążka.

Niedługo potem pojawiła się propozycja stworzenie ilustracji muzycznej do plenerowego widowiska “Predicatorum Gedanensis”, opowiadającego historię Gdańska (reż. Andrzej Gołębnik, sierpień 2001, Rynek Dominikański). Niedługo potem Pustki nakręciły swój pierwszy teledysk (do utworu "Patyczak"). Był on nominowany do nagrody Yacha 2002 w kategorii klipów alternatywnych. Natomiast pismo City Magazine poprosiło zespół o nagranie utworu na składankę „Warszawa: ścieżka dźwiękowa” (Sony Music). Specjalnie na tę płytę skomponowany utwór nosił nazwę „Ujazdów”.

Był to jednocześnie ostatni utwór nagrany z Danielem Pigońskim, który po sesji opuścił zespół z powodów osobistych (założył później takie formacje jak Elektrolot czy Polpo Motel). Trzej pozostali muzycy (Milena Łukasiewicz wspomagała zespół tylko w studiu) zaczęli myśleć o nowej płycie oraz o ponownym poszerzeniu składu zespołu.

Problem rozwiązał się sam, gdy na koncert tria we Wrocławiu przyszedł basista Filip Zawada, znany z zespołów AGD i Saksofonowe Ptaki. Już w następny weekend po spotkaniu przybył na próbę, a zespół rozpoczął najbardziej twórcze próby w swojej karierze. Janek Piętka, dotychczasowy basista, przejął natomiast funkcję klawiszowca. W tym zestawieniu personalnym nastąpił okres grania rozbudowanych, improwizowanych i w dużej mierze instrumentalnych kompozycji (występy m.in. na Festiwalu Wujek).

Jednym z występów w nowym składzie był występ na żywo w programie Kuby Wojewódzkiego. Gospodarz programu zapowiedział grupę w następujący sposób: "Póki będą w Polsce zespoły, które grają na żywo tak jak Pustki, polska muzyka nie zginie".

Rok 2003, mimo iż nie było dużo słuchać o zespole, był dla Pustek rokiem bardzo pracowitym i udanym. Na wiosnę grupa zagrała sporo koncertów, powstało dużo nowego materiału, z którego większość trafiła na nowy album, ukończony w lipcu.

19.04 2004 wydany został wielowątkowy, eklektyczny album "8 Ohm", na którym oprócz standardowego rockowego instrumentarium można było usłyszeć dźwięki saksofonu, skrzypiec, fisharmonii i wibrafonu. Dołączony do płyty krótki manifest artystyczny głosił, że Pustki to "Muzyka Ściany Wschodniej". Na płycie '8 Ohm' po raz pierwszy pojawiła się w składzie grupy grająca na skrzypcach i instrumentach klawiszowych wokalistka Barbara Wrońska.

W 2006 ukazała się trzecia płyta Pustek "Do mi no". Przyczyniła się ona do popularności grupy dzięki przebojowym piosenkom takim jak "Telefon do Przyjaciela", "Tchu mi Brak", czy "Słabość Chwilowa". Ukoronowaniem tej fali popularności był świetnie przyjęty koncert w ramach imprezy Open'er Festival w Gdyni 2006.

Oprócz nagrywania regularnych albumów zespół stworzył też muzykę do filmów Doskonałe popołudnie w reżyserii Przemysława Wojcieszka, Marco P. i złodzieje rowerów w reżyserii Bodo Koxa oraz do radzieckiego, niemego, przedwojennego filmu Aelita, którego reżyserem był Jakow Protazanow. Pustki napisały też muzykę do spektakli Cokolwiek się zdarzy, kocham cię, Osobisty Jezus i Dwoje biednych Rumunów mówiących po polsku, wszystkie trzy przedstawienia w reżyserii Przemysława Wojcieszka.

Na początku 2007 doszło do kolejnych zmian personalnych w grupie – najpierw zespół opuścił basista Filip Zawada, a kilka miesięcy później wokalista i współzałożyciel zespołu Janek Piętka. Zespół postanowił jednak kontynuować działalność, funkcję głównego wokalu przejęła Barbara Wrońska, a w kwietniu 2007 basistą został Szymon Tarkowski, znany z takich formacji jak Wiosna czy Płyny. Grupa postanowiła wówczas przenieść na stałe swoją działalność z Ostrówka do Warszawy.

Pod koniec 2007 zespół nagrał dwie piosenki na składankę Wyspiański wyzwala, poświęconą poezji Stanisława Wyspiańskiego. Album promował utwór Pustek Wesoły jestem. Drugi utwór Pustek na tym wydawnictwie to "Jakżesz ja się uspokoję", do którego nagrano również teledysk.

17 października 2008 ukazała się czwarta płyta grupy zatytułowana Koniec kryzysu, promowana singlem Parzydełko. Okazała się kolejnym przełomem w karierze zespołu, zdobywając jeszcze większą popularność niż jej poprzedniczka "Do Mi No". Zespół zebrał znakomite recenzje, został nominowany do wielu prestiżowych nagród, takich jak Paszport Polityki czy Fryderyk. Radiowa Trójka oraz popkulturowe pismo Pulp uznały Pustki za zespół roku a "Koniec Kryzysu" za album roku 2008.

Opublikowany jesienią 2009 roku album „Kalambury” to już piąta płyta Pustek. Znajdują się na nim utwory napisane do wierszy znanych polskich poetów: m.in. Bolesława Leśmiana, Danuty Wawiłow, Stanisława Wyspiańskiego, Tadeusza Gajcego i Władysława Broniewskiego. Na płycie znalazło się także miejsce dla specjalnych gości: Kasi Nosowskiej i Artura Rojka.

29.10.2010 r. ukazało się pierwsze w historii zespołu DVD z zapisem koncertu w studio Alwernia. Wydawnictwo stanowi część cyklu „Najmniejszy koncert świata”.

Zespół został uhonorowany m.in. Nagrodą Artystyczną im. Grzegorza Ciechowskiego oraz tytułem Honorowego Ambasadora Warszawy


Skład zespołu:
Radek Łukasiewicz – gitary, śpiew
Grzegorz Śluz – perkusja
Barbara Wrońska – śpiew, instr. klawiszowe
Szymon Tarkowski – bas










WWW: www.pustki.pl / www.myspace.com/pustkimusic

---------------

The history of the band Pustki (The Empties) starts in 1999, in a small Polish town, Ostrówek, 30 km from Warsaw. The group was created by two friends from Ostrówek, a guitar player Radek Łukasiewicz and a singer/bassist Janek Piętka. They were soon joined by a drummer Grzegorz Śluz, keyboard player Daniel Pigoński and a percussionist Milena Łukasiewicz.

This line-up recorded the first album of the band, entitled “Studio Pustki”, which was released in 2001 by Antena Krzyku and distributed also in USA and Czech Republic by Tamizdat. The CD got very good reviews and the group was considered by Polish press as one of the most promising new bands of the year. Pustki’s songs were very melodic on one hand, and raw, on the other. The tunes, the way of recording them and the archaic sound of instruments may have reminded the listener of the rebellious music of 60s and 70s, but the compositions and arrangements sounded quite modern.

After the release of the first album the line-up changed, Daniel Pigoński and Milena Łukasiewicz left the band. Then the group invited to participate a musician from Wrocław, Filip Zawada, who was first considered as a replacement of Pigoński on keyboards, but eventually became a new bass player. After a period of time when Piętka was sharing the duties of both the singer and the keyboard player, there appeared a new person in the group – Barbara Wrońska, who was playing keyboards and providing backing vocals. This incarnation of the band released in April 2004 a new album, entitled “8 Ohm” which was considered by many journalists as an alternative album of the year in Poland. It showed another face of the band: more melancholic and calm, but with more sophisticated arrangements (strings, vibraphone, harmonium, electronic rhythms). In June 2004 the group toured with No Means No as a special guest of the legendary band (Canadians bought “Studio Pustki” during their previous visit to Poland).

Apart from working on their regular albums Pustki got also involved in creating soundtracks for movies and theatre plays. They composed a soundtrack for a USRR silent movie (AELITA, 1924, Yakov Protazanov, science-fiction) and played live with the film (tour in Poland and Germany); also soundtracks for 2 Polish movies ('Doskonałe Popołudnie', directed by Przemysław Wojcieszek, the only Polish movie presented at the Berlinale festival in February 2006), and 'Marco P. i złodzieje rowerów', diredted by Bodo Kox; Grand Prix at the Oskaradia - Polish festival of alternative cinema).

In 2006 Pustki released a CD entitled “Do mi no”, one of the most awaited albums that year in Poland. The CD was full of typical of the band, raw and unpredictable songs, which were at the same time catchy enough to become single hits.

In 2007 there were another changes in the line-up. The bassist Filip Zawada and the original singer Janek Piętka left the band. The group was on the verge of dissolving but eventually decided to carry on. Barbara Wrońska became a lead singer and a new bassist, Szymon Tarkowski (also playing in another popular Polish group, called Płyny), joined the band. They started working together on a new material, recording in early spring 2008 two songs for a compilation “Wyspiański Wyzwala”. It was a collection of songs by various Polish bands using as lyrics the poetry of one of the most important Polish Romantic poets – Stanisław Wyspiański. The compilation was promoted by a Pustki song “Wesoły Jestem”.

In the autumn 2008 a new regular album by Pustki was published, entitled “Koniec Kryzysu”. It appeared to be the most successful of the band’s releases, containing several hit singles and having the best reception from the music press in the history of the band. The journalists emphasized sophisticated arrangements, catchy melodies and interesting lyrics, full of intelligent word plays. The album was chosen as the best album of the year by an alternative music magazine Pulp and by Program 3, a radio channel broadcast by the Polish public broadcaster, Polskie Radio (Polish Radio). It was also nominated to the Fryderyk, the annual award in Polish music (its status in the Polish public can be compared to the American Grammy and the UK's BRIT Award) and Paszport Polityki (Polityka's Passport), an annual prestigious Polish award presented by the weekly magazine Polityka.