Twój profil? Jeśli uważasz się za prawowitego właściciela tego profilu, to daj nam znać, a będziesz mógł go przejąć.
Przejmij
Przejmij
Na razie nie ma wpisów na blogu
Na razie nie ma żadnych znajomych
Na razie nie ma żadnych aktualnych wydarzeń
Na razie nie należy do żadnych grup
wiki artysty
Grupa "Romuald & Roman"- kultowa grupa PRL przełomu lat 60 /70 - (najbardziej do dzisiaj znana w Polsce wrocławska kapela rockowa) zawiązała się jako supergrupa wrocławskiej sceny rockowej. Tytułowi liderzy szefowali dotąd dwóm czołowym zespołom - Romuald Piasecki "Grupie I", która specjalizowała się w repertuarze z "pop listy" i Roman Runowicz - zespołowi "EL-AR", który na tle konkurencji wyróżniał się ambicją kreatywną.
"Romki" zaraz po powstaniu stali się bardzo popularni w kraju. Atutem zespołu oprócz znakomitej strony instrumentalnej było uzupełnienie występów efektami działającymi na stronę wizualną . Twórcą tych happeningowych zdarzeń był przyjaciel zespołu - Stanisław Lose. Jego pasją był koncert rockowy jako widowisko, happening. Trudno precyzyjnie określić jego funkcję w zespole, bowiem do dziś nie spotykamy nikogo podobnego, a jego ówczesne kreacje do dziś, mimo całego postępu, w kraju nie mają sobie równych. Najprościej nazwać go można było reżyserem światła i efektów specjalnych, choć to dalece nie wyczerpuje sprawy. Staszek zmieniał koncerty R & R w feerię świateł, barw, ruchu, złud, marzeń. Przystosował też pojęcie "psychedelic" dla charakteru koncertu grupy.
Stylistyka wykorzystująca jako podstawowy środek skojarzenia audiowizualne stawiała określone wymagania materiałowi dźwiękowemu. Ówczesny program zespołu był przeglądem tych wymagań . W listopadzie 1968 r. grupa w jednym tygodniu wygrywa dwa konkursy studenckiego rocka, a w marcu 1969 r. czterokrotnie występują w Sali Kongresowej. Popularność zespołu potwierdza zajęcie drugiego miejsca na II Młodzieżowym Festiwalu Muzycznym w 1969 r. Ważnym etapem było też otrzymanie prestiżowej nagrody znanego ówczesnego publicysty Romana Waschko - "ZŁOTA WAŻKA"- dla najciekawszego zespołu roku 1969. Grupa dużo koncertuje, a w 1970 r. Polskie Nagrania wydają dwie płyty zespołu.
A wszystko to zaczęło się to w styczniu 1968 r. od własnych utworów ( kompozycje liderów do tekstów Ryszarda Wojtyłło i Andrzeja Kuryło ) które składały się na program niezbędny do zdobywania nagród na festiwalach - "Kto poznał ten świat" , "Znasz ten dom", "Człowiek", "Bobas", "Pytanie czy hasło" . Początkowo grupa tępiła popowy banał, potem z czasem atrakcyjnością grupy stała się oryginalna metoda muzykowania, w istocie swej bliższa chyba jazzowi niż rockowi, polegająca bowiem na improwizacji. Improwizowany był nie tylko materiał, czy partie solowe, instrumentalne i wokalne, nie tylko zbiorowe kontrapunkty, ale także, jak w przypadku najbardziej zaawansowanych produkcji "free" jazzowych - forma utworów. Kompozycja jako temat wprowadzała podstawowe parametry melodii, harmonii i rytmu oraz formy - frazy, zwrotki, mostki, breaki itp., z których muzycy spontanicznie budowali utwory bawiąc, strasząc, tumaniąc i zaskakując czasami nawet samych siebie, partnerów w zespole i publiczność.
Grupa "Romuald & Roman" potrafiła też być świetną orkiestrą taneczną, mistrzami "non stopów". W lecie 1969 na warszawskim Solcu, stała się sensacją letniego salonu stołecznej młodzieży przez bite dwa tygodnie. Tak było też parę lat później w owej Warszawie (1975r.), gdy wzbogacony organami Hammonda i pianem Federa "riffy" gitar Romualda Piaseckiego i drugiego gitarzysty - Jacka Krzaklewskiego ściągały do non-stopu w "Hali Gwardii" na wakacyjne weekendy przez dwa miesiące ówczesną czołówkę krajowych muzyków i krytyków. I na darmo konferansjer tych koncertów - Zbigniew Niemczycki ( tak - ten sam !!! ) błagał ponad 5 tysięczną widownie o spokój .
Po okresie przerwy, zespół w 1975 r. reaktywuje się ponownie, godząc awangardową formę i treścią progresywnej muzyki dawnych "Romków", ze współczesnymi kanonami muzyki jazz-rock. Cechami charakterystycznymi dla drugiego wcielenia grupy (1975-1978) było rozszerzenie możliwości brzmieniowych przez stosowanie niekonwencjonalnej techniki instrumentalnej, zastępowanie tekstu pisanego improwizowanym, instrumentalne traktowanie partii wokalnych, brzmieniowe, dynamiczne i rytmiczne zróżnicowanie poszczególnych części utworów.
SKŁAD ZESPOŁU
Pierwszy skład grupy:
Romuald Piasecki - gitara, śpiew;
Roman Runowicz - gitara, śpiew;
Jacek Baran - gitara basowa;
Andrzej Tylec - perkusja.
W późniejszych składach występowali m.in.:
gitara - Jan Borysewicz , Jacek Krzaklewski , Zdzisław Janiak , Zbigniew Żabowski
bass - Leszek Muth , Kazimierz Cwynar , Andrzej Pluszcz , Zbigniew Wrzos , Marek Purzycki , Mieczysław Jurecki , Maciej Roda , Wojciech Błażejewski
perkusja - Stanisław Kasprzyk , Leszek Chalimoniuk, Sarandis Jovanudis , Ryszard Huczko
śpiew - Leszek Kot, Jacek Baran, Mirosław Bielawski
Fender piano - Krzysztof Orłowski , Janusz Góralski, Michał Kieńko
Flet, harmonijka ustna - Krzysztof Orłowski
organy Hammonda - Zbigniew Stemplowski
trąbka - Michał Kieńko
żródło: www.jedynka.art.pl/artysci/3art.php
"Romki" zaraz po powstaniu stali się bardzo popularni w kraju. Atutem zespołu oprócz znakomitej strony instrumentalnej było uzupełnienie występów efektami działającymi na stronę wizualną . Twórcą tych happeningowych zdarzeń był przyjaciel zespołu - Stanisław Lose. Jego pasją był koncert rockowy jako widowisko, happening. Trudno precyzyjnie określić jego funkcję w zespole, bowiem do dziś nie spotykamy nikogo podobnego, a jego ówczesne kreacje do dziś, mimo całego postępu, w kraju nie mają sobie równych. Najprościej nazwać go można było reżyserem światła i efektów specjalnych, choć to dalece nie wyczerpuje sprawy. Staszek zmieniał koncerty R & R w feerię świateł, barw, ruchu, złud, marzeń. Przystosował też pojęcie "psychedelic" dla charakteru koncertu grupy.
Stylistyka wykorzystująca jako podstawowy środek skojarzenia audiowizualne stawiała określone wymagania materiałowi dźwiękowemu. Ówczesny program zespołu był przeglądem tych wymagań . W listopadzie 1968 r. grupa w jednym tygodniu wygrywa dwa konkursy studenckiego rocka, a w marcu 1969 r. czterokrotnie występują w Sali Kongresowej. Popularność zespołu potwierdza zajęcie drugiego miejsca na II Młodzieżowym Festiwalu Muzycznym w 1969 r. Ważnym etapem było też otrzymanie prestiżowej nagrody znanego ówczesnego publicysty Romana Waschko - "ZŁOTA WAŻKA"- dla najciekawszego zespołu roku 1969. Grupa dużo koncertuje, a w 1970 r. Polskie Nagrania wydają dwie płyty zespołu.
A wszystko to zaczęło się to w styczniu 1968 r. od własnych utworów ( kompozycje liderów do tekstów Ryszarda Wojtyłło i Andrzeja Kuryło ) które składały się na program niezbędny do zdobywania nagród na festiwalach - "Kto poznał ten świat" , "Znasz ten dom", "Człowiek", "Bobas", "Pytanie czy hasło" . Początkowo grupa tępiła popowy banał, potem z czasem atrakcyjnością grupy stała się oryginalna metoda muzykowania, w istocie swej bliższa chyba jazzowi niż rockowi, polegająca bowiem na improwizacji. Improwizowany był nie tylko materiał, czy partie solowe, instrumentalne i wokalne, nie tylko zbiorowe kontrapunkty, ale także, jak w przypadku najbardziej zaawansowanych produkcji "free" jazzowych - forma utworów. Kompozycja jako temat wprowadzała podstawowe parametry melodii, harmonii i rytmu oraz formy - frazy, zwrotki, mostki, breaki itp., z których muzycy spontanicznie budowali utwory bawiąc, strasząc, tumaniąc i zaskakując czasami nawet samych siebie, partnerów w zespole i publiczność.
Grupa "Romuald & Roman" potrafiła też być świetną orkiestrą taneczną, mistrzami "non stopów". W lecie 1969 na warszawskim Solcu, stała się sensacją letniego salonu stołecznej młodzieży przez bite dwa tygodnie. Tak było też parę lat później w owej Warszawie (1975r.), gdy wzbogacony organami Hammonda i pianem Federa "riffy" gitar Romualda Piaseckiego i drugiego gitarzysty - Jacka Krzaklewskiego ściągały do non-stopu w "Hali Gwardii" na wakacyjne weekendy przez dwa miesiące ówczesną czołówkę krajowych muzyków i krytyków. I na darmo konferansjer tych koncertów - Zbigniew Niemczycki ( tak - ten sam !!! ) błagał ponad 5 tysięczną widownie o spokój .
Po okresie przerwy, zespół w 1975 r. reaktywuje się ponownie, godząc awangardową formę i treścią progresywnej muzyki dawnych "Romków", ze współczesnymi kanonami muzyki jazz-rock. Cechami charakterystycznymi dla drugiego wcielenia grupy (1975-1978) było rozszerzenie możliwości brzmieniowych przez stosowanie niekonwencjonalnej techniki instrumentalnej, zastępowanie tekstu pisanego improwizowanym, instrumentalne traktowanie partii wokalnych, brzmieniowe, dynamiczne i rytmiczne zróżnicowanie poszczególnych części utworów.
SKŁAD ZESPOŁU
Pierwszy skład grupy:
Romuald Piasecki - gitara, śpiew;
Roman Runowicz - gitara, śpiew;
Jacek Baran - gitara basowa;
Andrzej Tylec - perkusja.
W późniejszych składach występowali m.in.:
gitara - Jan Borysewicz , Jacek Krzaklewski , Zdzisław Janiak , Zbigniew Żabowski
bass - Leszek Muth , Kazimierz Cwynar , Andrzej Pluszcz , Zbigniew Wrzos , Marek Purzycki , Mieczysław Jurecki , Maciej Roda , Wojciech Błażejewski
perkusja - Stanisław Kasprzyk , Leszek Chalimoniuk, Sarandis Jovanudis , Ryszard Huczko
śpiew - Leszek Kot, Jacek Baran, Mirosław Bielawski
Fender piano - Krzysztof Orłowski , Janusz Góralski, Michał Kieńko
Flet, harmonijka ustna - Krzysztof Orłowski
organy Hammonda - Zbigniew Stemplowski
trąbka - Michał Kieńko
żródło: www.jedynka.art.pl/artysci/3art.php
komentarze
reklama
