Twój profil? Jeśli uważasz się za prawowitego właściciela tego profilu, to daj nam znać, a będziesz mógł go przejąć.
Przejmij
Przejmij
- Stieg Larsson
- w serwisie od: 28.08.2010
- stieglarsson (artysta)
- tagi: literatura millennium szwecja kryminał pisarz
Na razie nie ma wpisów na blogu
Na razie nie ma żadnych znajomych
Na razie nie ma żadnych aktualnych wydarzeń
Na razie nie należy do żadnych grup
wiki artysty
Stieg Larsson, właściwie Karl Stig-Erland Larsson (ur. 15 sierpnia 1954, Skelleftehamm - zm. 9 listopada 2004, Sztokholm) był znanym szwedzkim dziennikarzem i ceniony na świecie ekspertem od ruchów nazistowskich, skrajnie prawicowych organizacji ekstremistycznych, rasizmu oraz przemocy wobec kobiet.
Najbardziej znany jako autor bestsellerowych powieści kryminalnych, wydanych po jego śmierci w trylogii Millennium. Pośmiertnie dwukrotnie nagrodzony przez skandynawskie Stowarzyszenie Autorów Kryminałów nagrodą Szklanego Klucza za powieści: "Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet" i “Zamek z piasku, który runął”.W 2008 r. stał się drugim najlepiej sprzedającym się autorem na świecie, a powieść "Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet" była najlepiej sprzedającą się książką roku 2008 w Europie.
Jako 18-latek na manifestacji przeciwko wojnie w Wietnamie poznał Evę Gabrielsson, która została jego życiową partnerką aż do tragicznej śmierci pisarza w 2004 r. Jako ogromny fan literatury science-fiction współwydawał i redagował kilka fanzinów s-f, a w latach 1978-79 przewodniczył największemu szwedzkiemu klubowi miłośników s-f. Słynął także z lewicowych poglądów. Do 1987 r. był członkiem Komunistycznej Ligi Robotniczej, odszedł z niej jednak, bo nie chciał utożsamiać się antydemokratycznym charakterem tej partii. Był redaktorem naczelnym szwedzkiej trockistowskiej gazety Fjärde internationalen. Popierał także ruchy antyrasistowskie i antynazistowskie. Od 1977 do 1999 r. Larsson pracował w największej szwedzkiej agencji prasowej TT. Na początku lat 80. zainteresował się skrajną szwedzką prawicą i zaczął badać ją na własną rękę. Od połowy lat 80. pracował jako skandynawski korespondent brytyjskiego antyfaszystowskiego magazynu Searchlight.
W 1995 r., kiedy neonaziści zabili w Szwecji osiem osób, Larsson stał się głównym inicjatorem antyfaszystowskiej fundacji Expo oraz magazynu Expo. Fundacja przeciwdziała wzrostowi popularności skrajnej prawicy w szkołach i pośród młodych ludzi oraz stoi na straży demokracji i wolności słowa. Od 1999 r. aż do śmierci Larsson był redaktorem naczelnym Expo.
Stieg Larsson zmarł w wieku 50 lat w wyniku rozległego zawału mięśnia sercowego. Do dziś trwają spekulacje, czy śmierć rzeczywiście nastąpiła z przyczyn naturalnych. Wiadomo, że był pracoholikiem, pił mnóstwo czarnej kawy i dużo palił. Już po śmierci Larssona trylogia Millennium odniosła spektakularny sukces na świecie, a ogromny majątek ze sprzedaży praw autorskich odziedziczyli ojciec i brat pisarza. Eva Gabrielsson, choć spędziła wiele lat w związku z Larssonem, nie została jego żoną i dlatego została pozbawiona wszelkich praw do spadku. Sprawa ta wywołała gwałtowną dyskusję w Szwecji, gdzie nie ma przepisów regulujących prawa w konkubinacie. Gabrielsson utrzymuje, że jest w posiadaniu niemal ukończonego rękopisu czwartej części Millennium.
Źródło: materiały własne Wydawnictwa Czarna Owca , Wikipedia
WWW: www.czarnaowca.pl/Millennium/Trylogia_Millennium.html / www.youtube.com/trylogiamillennium
Najbardziej znany jako autor bestsellerowych powieści kryminalnych, wydanych po jego śmierci w trylogii Millennium. Pośmiertnie dwukrotnie nagrodzony przez skandynawskie Stowarzyszenie Autorów Kryminałów nagrodą Szklanego Klucza za powieści: "Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet" i “Zamek z piasku, który runął”.W 2008 r. stał się drugim najlepiej sprzedającym się autorem na świecie, a powieść "Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet" była najlepiej sprzedającą się książką roku 2008 w Europie.
Jako 18-latek na manifestacji przeciwko wojnie w Wietnamie poznał Evę Gabrielsson, która została jego życiową partnerką aż do tragicznej śmierci pisarza w 2004 r. Jako ogromny fan literatury science-fiction współwydawał i redagował kilka fanzinów s-f, a w latach 1978-79 przewodniczył największemu szwedzkiemu klubowi miłośników s-f. Słynął także z lewicowych poglądów. Do 1987 r. był członkiem Komunistycznej Ligi Robotniczej, odszedł z niej jednak, bo nie chciał utożsamiać się antydemokratycznym charakterem tej partii. Był redaktorem naczelnym szwedzkiej trockistowskiej gazety Fjärde internationalen. Popierał także ruchy antyrasistowskie i antynazistowskie. Od 1977 do 1999 r. Larsson pracował w największej szwedzkiej agencji prasowej TT. Na początku lat 80. zainteresował się skrajną szwedzką prawicą i zaczął badać ją na własną rękę. Od połowy lat 80. pracował jako skandynawski korespondent brytyjskiego antyfaszystowskiego magazynu Searchlight.
W 1995 r., kiedy neonaziści zabili w Szwecji osiem osób, Larsson stał się głównym inicjatorem antyfaszystowskiej fundacji Expo oraz magazynu Expo. Fundacja przeciwdziała wzrostowi popularności skrajnej prawicy w szkołach i pośród młodych ludzi oraz stoi na straży demokracji i wolności słowa. Od 1999 r. aż do śmierci Larsson był redaktorem naczelnym Expo.
Stieg Larsson zmarł w wieku 50 lat w wyniku rozległego zawału mięśnia sercowego. Do dziś trwają spekulacje, czy śmierć rzeczywiście nastąpiła z przyczyn naturalnych. Wiadomo, że był pracoholikiem, pił mnóstwo czarnej kawy i dużo palił. Już po śmierci Larssona trylogia Millennium odniosła spektakularny sukces na świecie, a ogromny majątek ze sprzedaży praw autorskich odziedziczyli ojciec i brat pisarza. Eva Gabrielsson, choć spędziła wiele lat w związku z Larssonem, nie została jego żoną i dlatego została pozbawiona wszelkich praw do spadku. Sprawa ta wywołała gwałtowną dyskusję w Szwecji, gdzie nie ma przepisów regulujących prawa w konkubinacie. Gabrielsson utrzymuje, że jest w posiadaniu niemal ukończonego rękopisu czwartej części Millennium.
Źródło: materiały własne Wydawnictwa Czarna Owca , Wikipedia
WWW: www.czarnaowca.pl/Millennium/Trylogia_Millennium.html / www.youtube.com/trylogiamillennium
komentarze
reklama
