INDEPENDENT.PL - polska kultura niezależna

Rozmowa z Wojciechem Nowickim dyrektorem naczelnym Teatru Wielkiego w Łodzi W lipcu minie rok odkąd został Pan Dyrektorem Teatru Wielkiego w Łodzi. Jak Pan podsumuje ten czas, w którym jak wiemy niósł ze sobą wiele wyzwań, a przede wszystkim rozpoczęcie największej od początku istnienia Teatru – modernizacji tej placówki? Wojciech Nowicki, dyrektor naczelny Teatru Wielkiego w Łodzi: Był to niewątpliwie rok wytężonej pracy całego zespołu Teatru Wielkiego i okres próby – czy uda nam się wystawiać i grać w warunkach na czas remontu – ekstremalnych. W moim odczuciu przeszliśmy tę próbę zwycięsko. W mijającym …

Ilona „Szefowa” : „Nowy nabytku” powiedz skąd się wziąłeś w Paranienormalnych? Przekupili Cię, obiecali pieniądze, sławę, kobiety? Michał: Z Paranienormalnymi poznałem się we Wrocławiu na eliminacjach do Paki. Byłem zachwycony tym co prezentują mimo iż był to ich dopiero...6ty występ publiczny. Potem gdy grałem już w Neo-Nówce spotykaliśmy się często na festiwalach i kabaretonach. W zasadzie więcej czasu spędzałem w ich garderobie niż w naszej. Gdy dowiedzieli się, że odchodzę z Neonów od razu zaproponowali mi „angaż” obiecując ciężką pracę, dużo wyjazdów , ale i dobrą zabawę. Z obietnic się wywiązali :-) Ilona „Szefowa” …

- Proszę opowiedzieć jakie były początki Pana Pawła Szkotaka i Teatru Biuro Podróży? Teatr, który założyłem, ma 22 lata. Zaczynałem w innej Polsce. W 1988 roku nie było łatwo o podróże, szczególnie te dalsze. To „dziecko” narodziło się z niespełnionej miłości do muzyki, naukę gry na skrzypcach przerwała mi choroba. Z czasem teatr zastąpił muzykę. Szukałem wtedy razem z przyjaciółmi swobody, oddechu, w akademiku toczyliśmy niekończące się dyskusje, wymienialiśmy się książkami drugiego obiegu. Wokół panowała duszna atmosfera, pierwszy scenariusz ze stemplem cenzury zachowałem do dzisiaj na pamiątkę. Chłonęliśmy wtedy – teatr, literaturę, sztuki plastyczne. …

Agnieszka Charkot: Interpretacja obrazu Hansa Memlinga "Sąd ostateczny" miała być punktem wyjścia do stworzenia przedstawienia o motywie apokaliptycznym. Jak Pan odczytał ten obraz i co, z tej katastroficznej wizji, chciał Pan zawrzeć w scenicznej realizacji? Leszek Mądzik: Przede wszystkim świadomie chciałem się odciąć od obrazu. Ciężar jego ekspozycji skupia się na dosłowności wizji końca, na fizycznym dramacie charakterystycznym dla czasu jego powstania, dla konkretnej epoki i myślenia. Memling zobrazował katastroficzną wizję, która w swoim kształcie jest bardzo ekspresyjna, ale też bardzo naturalistyczna. Dla mnie ważną rzeczą było zaczerpnięcie z tej atmosfery …

We Wrocławskim Teatrze Pantomimy trwają właśnie próby do najnowszej premiery inspirowanej obrazem Hansa Memlinga Sąd Ostateczny. Nad tryptykiem pracować będą Paweł Passini, którego próby właśnie dobiegają końca, Jerzy Kalina i Leszek Mądzik. Premiera całości przewidziana jest na połowę marca 2010 roku, ale już jutro, tj.9 stycznia o godzinie 18, w Centrum Kultury Wrocław Zachód odbędzie się przedpremierowy pokaz tej części przedstawienia, nad którą pracował Paweł Passini. Agniszka Charkot: Jak trafiłeś do Wrocławskiego Teatru Pantomimy? Paweł Passini: Jestem tutaj, wraz z częścią mojego zespołu neTTheatre, na zaproszenie Zbyszka Szymczyka. Ze Zbyszkiem spotkaliśmy się przy okazji …

Wywiad z Piotrem Kulczyckim założycielem i szefem artystycznym TW, studentem reżyserii warszawskiej AT. Wywiad przeprowadziła Redaktor Naczelna TW Joanna Sajkowska. Z początkiem października 2009 roku Teatr Wolandejski hucznie świętował rozpoczęcie wyjątkowego, bo jubileuszowego sezonu artystycznego. Otwierając ten 10-ty sezon mówiłeś Piotrze, że dużo będzie się działo. I dzieje się! Możesz w telegraficznym skrócie przybliżyć nam wydarzenia z życia TW z ostatnich dwóch miesięcy? Zaczęliśmy z impetem, od początku sezonu, od uczestnictwa w akcji "Ursynów ma Teatr!", w ramach której od października do listopada wystawiliśmy cztery spektakle z naszego bieżącego repertuaru. Dzięki temu poznała nas zupełnie nowa publiczność, która licznie na …

Agnieszka Charkot: W Twoich przedstawieniach widać wyraźnie świadomość używanych środków i celowość podkreślania aktu reżyserowania, kreowania sytuacji scenicznych. Czym zatem jest dla Ciebie reżyseria? Natalia Korczakowska: Reżyseria jest dla mnie przede wszystkim sposobem na życie. Narzędzia, które daje, umożliwiają uważną obserwację rzeczywistości, zabawę tym, nad czym nie można panować w przestrzeni opartej na kontakcie z ludźmi. Czyli chodzi o stworzenie takiej przestrzeni, by móc spokojnie stymulować różne sytuacje bez ponoszenia konsekwencji, które można ponieść w życiu? Praca reżysera stale jest weryfikowana, krytykowana, podlega ciągłemu osądowi. Nic nie dzieje się bez konsekwencji, ponieważ wszystko podlega …

Katalizator szalonych tworów Agnieszka Charkot: Po 28. Przeglądzie Piosenki Aktorskiej pojawiły się różne głosy na temat zmian, jakich dokonał Pan w formule PPA. Jaką ideę ma dla Pana ten Przegląd? - Konrad Imiela: Pamiętać należy, że Przegląd wziął swoją tradycję ze śpiewających aktorów i tego się trzymamy. Jednakże festiwal, który trwa dziesięć dni i jest jednym z najdłuższych tego typu festiwali w Europie, zmusza do szukania w innych stylistykach, których dzisiaj z resztą trudno nie zauważyć, a grzechem byłoby je po prostu pominąć. Charyzmatyczna, oryginalna i ciekawa interpretacja jest wyznacznikiem wszystkich zaproszonych na festiwal …

Mam wrażenie, że w świecie, w którym społeczne normy próbuje się zastąpić powszechną moralnością warto przywołać dramat Baala, żeby rozmawiać o tym, że istnieje, powodowane przez akt woli, prawo moralne człowieka do własnego wyboru - przed premierą "Baala" we Wrocławskim Teatrze Współczesnym rozmawiamy z reżyser Anną Augustynowicz.Agnieszka Charkot: Brecht pisał, że "od fabuły zależy wszystko, jest ona krzyżowicą w przedstawieniu teatralnym. Wielkim dziełem teatru jest fabuła". O czym w takim razie chce Pani dyskutować z widzem tekstem Brechta? Jaką fabułą rozdrapywać rzeczywistość? Anna Augustynowicz: "Baal" jest historią wyobraźni poety. Odnosi się do prawdziwego życia …

Rozmowa została przeprowadzona w lipcu 2006 rPaulina Skorupska: Obecnie współpracuje Pan w Polsce z dwoma bardzo różniącymi się od siebie teatrami: Teatrem im. Aleksandra Fredry w Gnieźnie i Teatrem Modrzejewskiej w Legnicy...Pracuję w tych dwóch teatrach, ale nie tylko. Robię również spektakle niezależne, takie jak Łatwe umieranie, przy którym pracował zespół specjalnie zebrany do tego przedstawienia, czy widowisko plenerowe według Odysei kosmicznej, które przygotowałem kilka lat temu. Poza tym współpracuję z festiwalem Malta, we Włoszech reżyseruję w teatrach niezależnych.Uważam, że istnieją dwa różne rodzaje teatru: jeden nieprecyzyjnie nazywa się teatrem alternatywnym, drugi - teatrem …