INDEPENDENT.PL - polska kultura niezależna

Na razie nie ma wpisów na blogu

Na razie nie ma żadnych znajomych

Na razie nie ma żadnych aktualnych wydarzeń

Na razie nie należy do żadnych grup

Utworzony ponad dekadę temu brytyjski Transglobal Underground to prowadzony przez DJów kolektyw, łączący różnorakie elementy Muzyki Świata z głęboko zakorzenionymi groovami. Od początku dali się poznać jako innowatorzy, ich kreatywna wspólnota bez żenady sięga do rozmaitych tradycji. Wyrośli z uwielbienia dla muzyki tanecznej, awangardowej, arabskiej, azjatyckiej i indyjskiej. Każdy członek dokłada swoje muzyczne gusta, odrębne kulturowe tło.
Atrakcyjność TGU tkwi w pozytywnej mieszance sampli, loopów, elementów techno, z etniczną instrumentalizacją. Oczywiście Muzyka Świata była popularna na długo przedtem, zanim wzięli się za nią specjaliści od elektroniki (których twórczość określana jest często pogardliwie mianem "ethno-techno"). TGU poszli jednak w tym wszystkim o krok dalej, łącząc cyfrowe dźwięki z intensyfikującymi przekaz "żywymi" instrumentami, za które chwytali czołowi artyści.
TransGlobal Underground cieszą się powodzeniem w Wielkiej Brytanii. Ich debiutancka płyta, "Dream Of 100 Nations", trafiła na listy przebojów pop, ze sprzedażą przekraczającą 70 000 egzemplarzy. Kolejny, udany album - "International Times", świetne występy na czołowych festiwalach (Glastonbury, WOMAD), pozwoliły im na uzyskanie pozycji liderów w swoim stylu. Podczas gdy większość brytyjskich grup dance, składała się w tamtym czasie z wokalisty i dwóch klawiszowców w futrach, na widowiskowych koncertach TransGlobal można było zobaczyć wspaniałe kostiumy, taniec brzucha, nieprzerwaną grę na instrumentach perkusyjnych i inne etniczne elementy. W 1995 roku grupa umocniła swoją pozycję wydaniem "Interplanetary Meltdown", na której pojawiły się remiksy czołowych producentów z Wysp: Drum Club, Dreadzone i innych. Po dwuletniej przerwie, TransGlobal Underground powrócił w roku 1997 albumem "Psychic Karaoke". Rok później powstał "Rejoice, Rejoice".
Mimo, iż cieszą się stałą popularnością, skład grupy jest tak zmienny, że często nawet fani nie wiedzą, kto w danej chwili gra w TGU. Co chwila zmieniają się nazwiska, muzycy przychodzą i odchodzą. Często wracając ponownie. W zespole terminowała niegdyś Natacha Atlas, przed rozpoczęciem kariery solowej.
Niektóre rzeczy pozostają jednak niezmienne. Większość muzyki opartej na techno, z powodu nieodłącznego stosowania sampli, traci wszelki aspekt ludzkiej ekspresji. TGU potrafią zręcznie łączyć naturalne instrumenty z brzmieniami komputerowymi, tworząc "Dance Electronique" mający duszę.
Ich "Yes Boss Food Corner" (2001), kontynuuje wizjonerską konstrukcję elektronicznego czarodziejstwa i akustycznej alchemii. Dowodem choćby "Spellbound", utwór zaczynający się akustycznym pianinem i żeńskim śpiewem, po którym nadchodzą solidne drum`n`bassowe loopy, wokalne mantry i indyjski tamburyn. Zmysłowe dialogi męskich i żeńskich głosów, połączone z intrygującymi, pobudzającymi wyobraźnię tekstami, nadają właściwy, ludzki wyraz elektronicznemu pejzażowi dźwięków. W przeciwieństwie do monotonnego świata męskich macho-raperów, jednym z elementów przyciągających do tego albumu jest to, że większość tekstów jest śpiewana, a nie wykrzyczana.
TGU eksperymentuje też z łączeniem różnych rytmów. "Bhimpalasi Warrior" zaczyna się niby-afrykańskim zaśpiewem w tempie 13/4, używanym raczej przez współczesnych jazzmanów - jak Bela Fleck and the Flecktones czy Nguyen Le - niż house`owych DJów. Potem następują pobudzające klawisze, sample i synkopowana linia basu (utrzymujące ten sam rytm, choć z innymi akcentami), podczas gdy co innego wybija elektroniczny tamburyn. Do polirytmicznej struktury dołączają pozostałe instrumenty, pojawia się między innymi delikatne solo na sitarze, na końcu zaś mocne brzmienie gitary, przetworzonej przez efekt wah-wah. Gdy głosy zmierzają do podsumowania, szalony trans zatacza pełne koło. A wydawało się, że skomplikowana muzyka taneczna jest domeną Europy Wschodniej.

Kolejne krążki z dyskografii kolektywu to Impossible Broadcasting (2004), Impossible Re-broadcasting (2006). Najnowsza płyta Moonshout (wydana już w Wielkiej Brytanii) ukaże się w Polsce prawdopodobnie jesienią 2007 roku.

TransGlobal Underground - kimkolwiek by nie byli - wciąż są znakomici.

Skład:
Tim Whelan Keyboards / guitar
Godfrey Duncan Vocals / Congas
Hamilton Lee Drums
Matthew Tweed Sitar
Krupa Pattni Backing vocals
Gurjit Sihra Dhol

Dyskografia:
Dream of 100 Nations – 1993
International Times – 1994
Interplanetary Meltdown – 1995
Psychic Karaoke – 1996
Rejoice Rejoice - 1998
Backpacking On The Graves Of Our Ancestors – 1999
Yes Boss Food Korner – 2001
Impossible Broadcasting – 2004
Impossible Re-broadcasting – 2006
Moonshout - 2007

Materiał: agencja Go Ahead

zobacz też: www.myspace.com/transglobalunderground

--------------

Transglobal Underground return with their 7th album, ‘Moonshout’, the follow-up to 2004’s ‘Impossible Broadcasting’. Released on their own label Mule Satellite Recordings, the 14-track album features founding members Tim Whelan (keyboards/ guitar) and Hamid Mantu (drums/ programming), plus the current core members of the collective, Godfrey ‘Tuup’ Duncan (lead vocals/ congas), Sheema Mukherjee (sitar/ bass), Gurjit Sihra (dhol/ kaos pad) Ravinder Neiyyar (dhol/ tables) and Krupa (vocals) ‘Moonshout’ presents Transglobal Underground’s expansive musical kingdom in four distinct moods. The album commences full-on with some of the most dancefloor-friendly songs they have ever recorded. The sounds and influences are from all over the world but the source is clearly the collective’s birthplace in London. Opening track ‘Dancehall Operator’ is a mix of Brazilian drum and bass and Indian rhythms. Title track ‘Moonshout’ includes the Romany roots of rap with vocals by MC Rise FM (Hungary) and Shugmonkey (UK). Vocalist Krupa features on the Bollywood pop style of ‘Emotional Yoyo’.Krupa's music is an extraordinary blend of Indian tribal beats, urban funk and pop. Having performed and collaborated with TGU for several years (she was featured on their album Impossible Broadcasting) Krupa and TGU break new ground with EMOTIONAL YOYO which is a remix of OH NO, a song composed, produced and originally performed by Krupa. She continues to write and record music in her own distinct, yet varied style. Listen to more of Krupa's tracks and read more about the artist herself on www.myspace.com/krupa ‘Awal’ features Iraqi rapper Naufalle from French/Arabic band Aiwa as well as Transglobal Underground’s original vocalist Natacha Atlas who has of course found great success as a solo artist with material still for the most part produced by the collective (this is Natacha’s first appearance on a Transglobal Underground album since her legendary period fronting the group). Transglobal Underground’s collaboration with Portugal’s notorious Blasted Mechanism on ‘Total Rebellion’ moves the album into a second section of a harder edged territory, with the collective also finally achieving their ambition of writing an angry country song in ‘Swampland’ (featuring Black Sifichi from France/ USA on vocals) and with ‘Cape Thunder’ (featuring South African vocalist Doreen Thobekile and Shimmer Baby from the UK) creating a nightmarish vision of chaos. There is real beauty to be found on the album, too, most notably on the track ‘Mera Jhumka’ featuring Indian ghazal singing star Nalini Pattni which introduces a series of dub-soaked soundscapes with a strong sub-continental drift, leading up to the epic ‘Spice Garden’ featuring the amazing voice of legendary Bulgarian traditional vocalist Yanka Rupkina. The album’s final three tracks (including ‘Mag ak Ndaw which features Prague-based Senegalese vocalist Burama Badji) have little to do with anything Transglobal Underground have ever done…in fact they have little to do with anything anyone has ever done – you could say that this is the closest to Elvis that Transglobal Underground have ever come!