wiki wydarzenia [edytuj]

"Kolekcja 19. Wędrując po tematach czyli opowieści zapisane w dziełach sztuki".



Dziewiętnasty pokaz kolekcji Muzeum to wystawa-esej, poświęcona polskiej sztuce po II wojnie światowej. To kolejny szkic, przygotowujący stałą ekspozycję.
Chodząc w budynkach, po klatce schodowej i salach, oglądamy większe lub mniejsze zestawy prac, grupowane zgodnie z tytułowymi hasłami kolejnych części: 1. O domu, rodzinie, bliskich. 2. O przeszłości (tu trzy części: Pamięć wojny, Wobec tradycji narodowej, Wobec tradycji europejskiej). 3. O Bogu i PRL-u. 4. O tragizmie i heroizmie życia. 5. O strukturze świata. 6. Wizje ziemi i nieba.
Najwięcej jest obrazów, są rysunki, grafiki, rzeźby, instalacja - ponad 120 dzieł z lat 1947-2008, autorstwa ponad 50 twórców. Są prace artystów należących do kilku pokoleń, choć większość autorów to pokolenie debiutujące bezpośrednio po II wojnie światowej - klasycy polskiej sztuki współczesnej. Przeważają prace przedstawiające, ale są też abstrakcje.
Część „O Bogu i PRL-u” ukazuje zarówno świadectwa głębokiej wiary (obrazy Eugeniusza Muchy), jak też charakterystyczne dla Polski zjawisko: na przekór propagandzie i „socjalistycznej” rzeczywistości artyści przywoływali sferę religii (Edward Dwurnik, Zbylut Grzywacz, Leszek Sobocki). Kulminacją narracji jest ostatnia, największa sala, część wystawy zatytułowana „Wizje ziemi i nieba”.
Są tu obrazy artystów dla muzeum ważnych: tworzących sztukę narracyjną i abstrakcyjną, jak Jerzy Nowosielski, Tadeusz Brzozowski i Erna Rosenstein, wyłącznie sztukę narracyjną - Jacek Waltoś, ale też abstrakcjonistów: Wojciecha Fangora i Jacka Antoniego Zielińskiego. Inni ważni twórcy, których zestawy dzieł pokazuje teraz muzeum, to Henryk Błachnio, Stanisław Fijałkowski, Łukasz Korolkiewicz, Mieczysław Wejman, także abstrakcjoniści, Jadwiga Maziarska, Marek Oberländer i Zbigniew Tymoszewski. Są też na wystawie rzeźby – Władysława Hasiora, Jerzego Beresia, Marii Pinińskiej-Bereś, Antoniego Rząsy, Ludmiły Stehnovej, Olgierda Truszyńskiego..
Jak zawsze na pokazach kolekcji, oprócz dawnych (i nielicznych nowszych) zakupów jest wiele dzieł podarowanych przez artystów lub ich rodziny. Po raz pierwszy muzeum pokazuje tryptyk Mariana Kołodzieja (1921-2009), zatytułowany „Nr 432” – wizyjne wspomnienie zdarzeń w obozie Auschwitz. (Kołodziej był więźniem nr 432. Tę pracę, która jest próbą syntezy jego wielkiej rysunkowej instalacji w Harmężach pod Oświęcimiem, artysta stworzył na prośbę twórców radomskiego muzeum).
Ponieważ wystawa trwać będzie kilka miesięcy, niektóre prace zostaną wymienione na inne. Być może zmieni się wtedy lista artystów.

Już po wydarzeniu? Zaliczone

komentarze

Dodaj komentarz

Zaloguj się aby dodać komentarz          



Więcej wydarzeń