Tytuł: Delta
„Zamiast opowiadać bezpośrednio o dewiacji seksualnej, chciałem zająć się tematem wolności. Wolności, która pozwala jednostce przekroczyć normę. To nie kazirodztwo jest w centrum tej historii, ale odwaga potrzebna do zaakceptowania naturalnego pożądania, nawet jeśli łamie ono tabu i konwencje. To, czego nie można tolerować, to przekonanie niektórych ludzi, że mają prawo do prześladowania tych, którzy nie pasują do normy.”
Kornél Mundruczó
SYNOPSIS
Cichy młody mężczyzna powraca po latach w dzikie krajobrazy Delty – labirynt wodnych dróg, małych wysepek i bujnej roślinności, gdzie miejscowi wieśniacy żyją odcięci od zewnętrznego świata. Opuścił Deltę we wczesnym dzieciństwie – teraz spotyka swoją siostrę, o której nigdy nie wiedział. Dziewczyna pomimo swojej kruchości i nieśmiałości, sprzeciwia się matce i postanawia zamieszkać z bratem w szałasie na brzegu. Razem budują dom na palach na środku rzeki, z dala od ludzi. Pewnego dnia zapraszają mieszkańców wsi na wspólną kolację, ale staje się oczywiste, że lokalna społeczność nie akceptuje ich „nienaturalnej” relacji.
Dramat, Węgry/Niemcy 2008
reżyseria: Kornél Mundruczó
scenariusz: Kornél Mundruczó, Yvette Bíró
Orsi Tóth
Lili Monori
Sándor Gáspár
Nagroda Don Quichot – Festiwal Filmowy Młodego Kina Europy Wschodniej Cottbus 2008
Nagroda krytyków „Gene Moskowitz”, nagroda za najlepszą muzykę (Félix Lajkó), Grand Prix – Węgierski Tydzień Filmowy 2008
II. miejsce w Konkursie Publiczności – 8. MFF Era Nowe Horyzonty
Grand Prix – Festiwal Filmowy Młodego Kina Europy Wschodniej Cottbus 2008
Prix d’Excellence (Márton Ágh) – EFA 2008
Grand Prix – Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Flanders 2008
Dan Fainaru, „Screen International”
„Delta to przepięknie nastrojowe naczynie. Lajkó jest odświeżająco zwyczajny. (...) Tóth magnetyzuje (...). Pod względem technicznym film imponuje –plenerowe zdjęcia Mátyása Erdély ukazujące rumuński Dunaj, wyrafinowany montaż dźwiękowy i bogata partytura Lajkó nadają Delcie niemal operowy przepych”.
Eddie Cockreel, „Variety”
„W prostej alegorycznej Delcie nakręconej w delcie Dunaju potężny krajobraz odgrywa równie ważną rolę, co postaci. Szerokie kadry, zmysł estetyczny, rozmach reżyserii (...). Film opowiada w minimalistycznym stylu nieunikniony dramat, godną historię niczym z greckiej tragedii. Czyny i gesty bohaterów są pozbawione sztuczności, ma się wrażenie, że zostali uchwyceni w swoim rzeczywistym życiu, w ciszy i spokoju świata naszych przodków.”
Jean-Luc Douin, „Le Monde”
„Z filmowego punktu widzenia Delta jest równie piękna, co tragiczna (...). Jego film jest oryginalny, świeży i odważny, podobnie jak poprzednie – Pleasant Days (Srebrny Lampart, Locarno 2002) oraz Johanna (Cannes, „Un Certain Regard”, 2005).”
João Antunes, „FIPRESCI”
„Odkryty dzięki filmowi Johanna prezentowanemu w sekcji „Un Certain Regard” Węgier Kornél Munruczó wykonał równie wielki krok naprzód za pomocą Delty”.
Anthony Bobeau, „Le Film Français”
„Młody węgierski reżyser stworzył swoje niezaprzeczalnie najbardziej wyważone dzieło. Zawsze przytomny, zawsze drobiazgowy, węgierski autor uwalnia się od panteizmu na rzecz celebracji kina.”
Julien Werter, artetv
„Zamiast opowiadać bezpośrednio o dewiacji seksualnej, chciałem zająć się tematem wolności. Wolności, która pozwala jednostce przekroczyć normę. To nie kazirodztwo jest w centrum tej historii, ale odwaga potrzebna do zaakceptowania naturalnego pożądania, nawet jeśli łamie ono tabu i konwencje. To, czego nie można tolerować, to przekonanie niektórych ludzi, że mają prawo do prześladowania tych, którzy nie pasują do normy.”
Kornél Mundruczó
SYNOPSIS
Cichy młody mężczyzna powraca po latach w dzikie krajobrazy Delty – labirynt wodnych dróg, małych wysepek i bujnej roślinności, gdzie miejscowi wieśniacy żyją odcięci od zewnętrznego świata. Opuścił Deltę we wczesnym dzieciństwie – teraz spotyka swoją siostrę, o której nigdy nie wiedział. Dziewczyna pomimo swojej kruchości i nieśmiałości, sprzeciwia się matce i postanawia zamieszkać z bratem w szałasie na brzegu. Razem budują dom na palach na środku rzeki, z dala od ludzi. Pewnego dnia zapraszają mieszkańców wsi na wspólną kolację, ale staje się oczywiste, że lokalna społeczność nie akceptuje ich „nienaturalnej” relacji.
Dramat, Węgry/Niemcy 2008
reżyseria: Kornél Mundruczó
scenariusz: Kornél Mundruczó, Yvette Bíró
Obsada:
Félix LajkóOrsi Tóth
Lili Monori
Sándor Gáspár
Nagrody:
Nagroda FIPRESCI – Cannes 2008Nagroda Don Quichot – Festiwal Filmowy Młodego Kina Europy Wschodniej Cottbus 2008
Nagroda krytyków „Gene Moskowitz”, nagroda za najlepszą muzykę (Félix Lajkó), Grand Prix – Węgierski Tydzień Filmowy 2008
II. miejsce w Konkursie Publiczności – 8. MFF Era Nowe Horyzonty
Nominacje:
Złota Palma – Cannes 2008Grand Prix – Festiwal Filmowy Młodego Kina Europy Wschodniej Cottbus 2008
Prix d’Excellence (Márton Ágh) – EFA 2008
Grand Prix – Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Flanders 2008
Recenzje:
„O ile fabuła jest prosta i schematyczna zgodnie z najlepszymi tradycjami ponadczasowej tragedii greckiej, o tyle język filmowy Delty jest bogaty i złożony. (...) Mundruczó reżyseruje z mistrzowską precyzją.”Dan Fainaru, „Screen International”
„Delta to przepięknie nastrojowe naczynie. Lajkó jest odświeżająco zwyczajny. (...) Tóth magnetyzuje (...). Pod względem technicznym film imponuje –plenerowe zdjęcia Mátyása Erdély ukazujące rumuński Dunaj, wyrafinowany montaż dźwiękowy i bogata partytura Lajkó nadają Delcie niemal operowy przepych”.
Eddie Cockreel, „Variety”
„W prostej alegorycznej Delcie nakręconej w delcie Dunaju potężny krajobraz odgrywa równie ważną rolę, co postaci. Szerokie kadry, zmysł estetyczny, rozmach reżyserii (...). Film opowiada w minimalistycznym stylu nieunikniony dramat, godną historię niczym z greckiej tragedii. Czyny i gesty bohaterów są pozbawione sztuczności, ma się wrażenie, że zostali uchwyceni w swoim rzeczywistym życiu, w ciszy i spokoju świata naszych przodków.”
Jean-Luc Douin, „Le Monde”
„Z filmowego punktu widzenia Delta jest równie piękna, co tragiczna (...). Jego film jest oryginalny, świeży i odważny, podobnie jak poprzednie – Pleasant Days (Srebrny Lampart, Locarno 2002) oraz Johanna (Cannes, „Un Certain Regard”, 2005).”
João Antunes, „FIPRESCI”
„Odkryty dzięki filmowi Johanna prezentowanemu w sekcji „Un Certain Regard” Węgier Kornél Munruczó wykonał równie wielki krok naprzód za pomocą Delty”.
Anthony Bobeau, „Le Film Français”
„Młody węgierski reżyser stworzył swoje niezaprzeczalnie najbardziej wyważone dzieło. Zawsze przytomny, zawsze drobiazgowy, węgierski autor uwalnia się od panteizmu na rzecz celebracji kina.”
Julien Werter, artetv










