Artysta: Tuff Enuff
Tytuł: Diablos Tequilos
Druga płyta zatytułowana ''Diablos Tequilos'' (1997) była niewątpliwie kontynuatorką sprawdzonych patentów z debiutu. Także tym razem muzycy podeszli do sprawy pomysłowo i z wielką wyobraźnią. Album zawierał jednak więcej mocno metalowych motywów, choć z drugiej strony pojawiły się także akustyczne gitary odgrywające latynoamerykańskie melodie.
Na tym wydawnictwie obowiązki wokalisty przejął dotychczasowy członek zespołu Bandog - Wörkie, który zastąpił Rafała Taracha. Jak wyjaśnił Ziuta w wywiadzie: ''"O odejściu Rafała zadecydowały powody muzyczne. Słysząc nowe utwory stwierdził, że jest za ostro, że nie chce iść w tym kierunku.Wörkiego widzieliśmy na festiwalu w Koszalinie i na Odjazdach. Zrobił na nas spore wrażenie. Wysłuchałem płyty Bandoga i stwierdziłem, że to jest człowiek, który powinien spróbować u nas zaśpiewać."
Album zawierał wiele odniesień do Ameryki Łacińskiej, zarówno w warstwie wspomnianych wstawek muzycznych, lecz także w odniesieniu do słownictwa używanego w tekstach, jak również aluzje do używek pochodzących z tego rejonu świata.
Ziuta tak wyjaśnił te korelacje oraz inspiracje przy powstawaniu tej płyty: ''(Latynoski klimat zawdzięczamy) wpływowi tequili, piwa zwanego Cervezą oraz seniorit pojawiających się w życiu każdego mężczyzny. Wszystkiego, co miłe. Całe to diabełkowanie zaczęło się prawie rok temu, z tym że tequila pojawiła się stosunkowo niedawno, podczas trasy z LD. Mieliśmy okazję trochę jej posmakować i nasunęła nam ostateczny kierunek pracy. Na całym świecie ludzie zaczęli myśleć o ciepłych, latynoskich klimatach, nagle zaczęło się dużo mówić o Meksyku – podświadomie to na nas podziałało. (...) Klimat meksykański ma być oazą spokoju, kojarzy nam się z wyzwoleniem. Agresja, z jaką zagraliśmy na płycie, w pełni oddaje to, w jaki sposób świat jest przytłaczany, miażdżony betonowymi blokami. Meksyk jest chyba jedynym miejscem w miarę nieskażonym cywilizacją."
Specyficzne poczucie humoru Tuff Enuff znalazło tym razem wyraz choćby w utworze "Rodman" (na cześć koszykarza Dennisa Rodmana) - utrzymanym w spokojnym charakterze, zawierającym m.in. riff pochodzący z piosenki ''Hey Joe'' wykonywanej niegdyś przez Jimiego Hendrixa.
Materiał z "Diablos Tequilos", zespół promował na trasach wraz z olsztyńskim zespołem Vader, a następnie z trójmiejskim Illusion.
2. Shadow Man
3. Dragon Tattoo
4. Dancing
5. Peyotl Song
6. Extasy
7. Diablos Tequilos
8. Brown Sugar
9. Mescal
10. 16/18
11. Rodman
12. Noizzz
Independent.pl jest patronem medialnym tego albumu
Tytuł: Diablos Tequilos
Druga płyta zatytułowana ''Diablos Tequilos'' (1997) była niewątpliwie kontynuatorką sprawdzonych patentów z debiutu. Także tym razem muzycy podeszli do sprawy pomysłowo i z wielką wyobraźnią. Album zawierał jednak więcej mocno metalowych motywów, choć z drugiej strony pojawiły się także akustyczne gitary odgrywające latynoamerykańskie melodie.
Na tym wydawnictwie obowiązki wokalisty przejął dotychczasowy członek zespołu Bandog - Wörkie, który zastąpił Rafała Taracha. Jak wyjaśnił Ziuta w wywiadzie: ''"O odejściu Rafała zadecydowały powody muzyczne. Słysząc nowe utwory stwierdził, że jest za ostro, że nie chce iść w tym kierunku.Wörkiego widzieliśmy na festiwalu w Koszalinie i na Odjazdach. Zrobił na nas spore wrażenie. Wysłuchałem płyty Bandoga i stwierdziłem, że to jest człowiek, który powinien spróbować u nas zaśpiewać."
Album zawierał wiele odniesień do Ameryki Łacińskiej, zarówno w warstwie wspomnianych wstawek muzycznych, lecz także w odniesieniu do słownictwa używanego w tekstach, jak również aluzje do używek pochodzących z tego rejonu świata.
Ziuta tak wyjaśnił te korelacje oraz inspiracje przy powstawaniu tej płyty: ''(Latynoski klimat zawdzięczamy) wpływowi tequili, piwa zwanego Cervezą oraz seniorit pojawiających się w życiu każdego mężczyzny. Wszystkiego, co miłe. Całe to diabełkowanie zaczęło się prawie rok temu, z tym że tequila pojawiła się stosunkowo niedawno, podczas trasy z LD. Mieliśmy okazję trochę jej posmakować i nasunęła nam ostateczny kierunek pracy. Na całym świecie ludzie zaczęli myśleć o ciepłych, latynoskich klimatach, nagle zaczęło się dużo mówić o Meksyku – podświadomie to na nas podziałało. (...) Klimat meksykański ma być oazą spokoju, kojarzy nam się z wyzwoleniem. Agresja, z jaką zagraliśmy na płycie, w pełni oddaje to, w jaki sposób świat jest przytłaczany, miażdżony betonowymi blokami. Meksyk jest chyba jedynym miejscem w miarę nieskażonym cywilizacją."
Specyficzne poczucie humoru Tuff Enuff znalazło tym razem wyraz choćby w utworze "Rodman" (na cześć koszykarza Dennisa Rodmana) - utrzymanym w spokojnym charakterze, zawierającym m.in. riff pochodzący z piosenki ''Hey Joe'' wykonywanej niegdyś przez Jimiego Hendrixa.
Materiał z "Diablos Tequilos", zespół promował na trasach wraz z olsztyńskim zespołem Vader, a następnie z trójmiejskim Illusion.
Lista utworów:
1. Quanto Diablos Anarchismo2. Shadow Man
3. Dragon Tattoo
4. Dancing
5. Peyotl Song
6. Extasy
7. Diablos Tequilos
8. Brown Sugar
9. Mescal
10. 16/18
11. Rodman
12. Noizzz
Independent.pl jest patronem medialnym tego albumu
Wydawca: Metal Mind Productions
Data wydania: 2011-09-09
powiązania
reklama
