Artystka: Miłka Malzahn
Tytuł: Mapa
"MAPA" - to debiutacki album Miłki Malzahn. Płyta jest podsumowaniem kilkuletniej działalności artystki na rynku muzyczno - literackim. Piosenki zawarte na płycie zdobywały wiele głównych nagród na prestiżowych festiwalach takich jak: Festiwal Piosenki Studenckiej, Recital czy Spotkania Zamkowe w Olsztynie.
"MAPA" - to nie tylko piosenki !!!
wiąże się ściśle z działalnością literacką, a także z pewną koncepcją muzyczno - poetycką artystki. Jest to muzyka z pogranicza kilku gatunków. Zadziwiająca płyta, która wyrosła z poezji śpiewanej, a wrosła w trip hop. Bardzo ważna jest warstwa tekstowa będąca opowieścią o emocjach bliskich nie tylko młodym Słuchaczom, ale i Słuchaczkom
"Mapa" według Miłki:
- MAPA - słowa (i kreski)
Moje piosenki układają się (czemuż by nie?) w bardzo konkretną opowieść. Oto ruchome obrazy albo statyczne wydarzenia, oto wrażenia i zmyślenia zamknięte w słowach (i brzmieniach, oczywiście). Słuchacz może sobie te historie pootwierać, albo i nie, może poprzeżywać, lub po prostu postukać sobie nogą zgodnie z rytmem (a rytmy tu - fajne), albo zrobić coś zgoła innego. I też dobrze. Zachęcam.
Słowa są ważne, bo po nich, jak po moście, można spokojnie przez te piosenki spacerować. A kreski? Och, te poziome i te poprzeczne są na mapie tak jak linie papilarne, wykrywalne dopiero po odciśnięciu (mapy na uchu). Ależ, co też piszę, to tylko płyta!
- MAPA - dźwięki (i kolory)
Twórcy dźwięków to: Michaś Jacaszek, Longin Bartkowiak i Phobos. One same pojawiły się w "Mapie" we wszystkich kolorach jesieni (ku mojemu totalnymi zaskoczeniu) i w kadrach czarno białych lub takich ze skłonnością do czerwieni. Michaś powiedział, że ta płyta jest robiona "samplem i piórem". Dementuję: nie piszę piórem. Używam długopisu i komputera. Takie czasy. Dobra. Reszta to prawda. Michaś powiedział też, że chodzi o to, że "pomimo używania komputera jako narzędzie, ta muzyka jest żywa". Jest. Naprawdę!
Przed zmontowaniem mapowej muzyki przesłuchał ogromne ilości bardzo starych analogów, potem to co poskładał doprawione zostało dzięki elektronicznej bibliotece Phobos'a, niestrudzonego kolekcjonera sampli. A Longin dał puls. Proszę zatem uważać, mapa to żywy organizm. Tak więc dźwięki tworzą Mapę (i doliny, i góry, i morza...), dźwięki tworzą zapach mieszkań i ulic, twarze bohaterek i bohaterów, widoki z okna, nas, itd. Ależ, co też piszę, to tylko muzyka!- MAPA - ludzie (i miłość)
Mapa jest o ludziach, o uczuciach, w ogóle o przestrzeniach międzyludzkich. O miłości - najbardziej. Mapa powstała dzięki temu, że znałam bohaterów (w większości to bohaterki) piosenek, znałam też ludzi, którzy lubili i chcieli ich (je) poznać, ludzi, którzy ładnie słuchali i było im (z powodu słuchania) przyjemnie. Mapa JEST dla nich. W ogóle ludzie to fascynujące istoty, a miłość, to absolutnie fascynujący zestaw raczej skrajnych emocji. To motorek. Baza. Powód. Sposób. Radość. Smutek. Sens. Ależ, co ja piszę, to tylko treść!
- MAPA - świat (i my)
Większość piosenek (acz w zupełnie innych aranżacjach) swego czasu podróżowało (z pewnym powodzeniem) po różnych festiwalach (XXXI Festiwal Piosenki Studenckiej w Krakowie, Spotkania Zamkowe w Olsztynie'95,96; "Łykend" we Wrocławiu, Recitalu ' 95,'97" - tu też w 98r. zajęliśmy nawet bardzo I miejsce.) Potem nam się znudziło i przestaliśmy być festiwalowi. Teraz historię "Mapy" znacznie uproszczę, uwaga: Potem spotkałam Michała Jacaszka, (i nagle nagraliśmy piosenkę tytułową, nie wiedząc jeszcze że to ona), a potem Michaś zdekonstruował nasz materiał muzyczny, przygotowany specjalnie do tego celu przez basistę i aranżera - Longina Bartkowiaka, potem akcja przygotowawcza toczyła się w studenckim Radiu Sfera w Toruniu, nagranie zaś powstało w studiu K2 w Pile, nadzorowane przez Phobos'a (w październiku'2000 r). Tu też saksofony dogrywał Piotrek Maliński (był zszokowany naszym nowym brzmieniem. Dziwi się podobno do dziś).
Zatem fuzja talentów wymienionych wyżej panów oraz wysiłek twórczy wokalistki stworzyły świat, do którego powstała mapa. Mapa. MAPA. Ale co też piszę, to tylko płyta!
- alternatywna wersja opisu "Mapy" (znacznie krótsza) i podsumowanie:
Mapa - to przestrzeń zapełniona znakami, szczególny dekoder świata, który szyfrują dźwięki. Ta opowieść służy oswajaniu tak zwanej rzeczywistości, a zrobione jest następująco: to co retro, wraz z autorami i twórcami niniejszego zastawu dźwięków i brzmień połączyliśmy z tym, co absolutnie nowoczesne. Oto poezja śpiewana 21 wieku, oto muzyka samplerowa, zapętlona i jak najbardziej komunikatywna (tak "na moje", oczywiście).
Szepty
Cholerna Ślepa Julia
Bladopomarańczowa Pomarańcza
Piosenkarki Oraz Aktorki
Czekam
Widzę Siebie
Cień
Kiedy Będę Duża
Mapa
Independent.pl jest patronem medialnym tego albumu
Tytuł: Mapa
"MAPA" - to debiutacki album Miłki Malzahn. Płyta jest podsumowaniem kilkuletniej działalności artystki na rynku muzyczno - literackim. Piosenki zawarte na płycie zdobywały wiele głównych nagród na prestiżowych festiwalach takich jak: Festiwal Piosenki Studenckiej, Recital czy Spotkania Zamkowe w Olsztynie.
"MAPA" - to nie tylko piosenki !!!
wiąże się ściśle z działalnością literacką, a także z pewną koncepcją muzyczno - poetycką artystki. Jest to muzyka z pogranicza kilku gatunków. Zadziwiająca płyta, która wyrosła z poezji śpiewanej, a wrosła w trip hop. Bardzo ważna jest warstwa tekstowa będąca opowieścią o emocjach bliskich nie tylko młodym Słuchaczom, ale i Słuchaczkom
"Mapa" według Miłki:
- MAPA - słowa (i kreski)
Moje piosenki układają się (czemuż by nie?) w bardzo konkretną opowieść. Oto ruchome obrazy albo statyczne wydarzenia, oto wrażenia i zmyślenia zamknięte w słowach (i brzmieniach, oczywiście). Słuchacz może sobie te historie pootwierać, albo i nie, może poprzeżywać, lub po prostu postukać sobie nogą zgodnie z rytmem (a rytmy tu - fajne), albo zrobić coś zgoła innego. I też dobrze. Zachęcam.
Słowa są ważne, bo po nich, jak po moście, można spokojnie przez te piosenki spacerować. A kreski? Och, te poziome i te poprzeczne są na mapie tak jak linie papilarne, wykrywalne dopiero po odciśnięciu (mapy na uchu). Ależ, co też piszę, to tylko płyta!
- MAPA - dźwięki (i kolory)
Twórcy dźwięków to: Michaś Jacaszek, Longin Bartkowiak i Phobos. One same pojawiły się w "Mapie" we wszystkich kolorach jesieni (ku mojemu totalnymi zaskoczeniu) i w kadrach czarno białych lub takich ze skłonnością do czerwieni. Michaś powiedział, że ta płyta jest robiona "samplem i piórem". Dementuję: nie piszę piórem. Używam długopisu i komputera. Takie czasy. Dobra. Reszta to prawda. Michaś powiedział też, że chodzi o to, że "pomimo używania komputera jako narzędzie, ta muzyka jest żywa". Jest. Naprawdę!
Przed zmontowaniem mapowej muzyki przesłuchał ogromne ilości bardzo starych analogów, potem to co poskładał doprawione zostało dzięki elektronicznej bibliotece Phobos'a, niestrudzonego kolekcjonera sampli. A Longin dał puls. Proszę zatem uważać, mapa to żywy organizm. Tak więc dźwięki tworzą Mapę (i doliny, i góry, i morza...), dźwięki tworzą zapach mieszkań i ulic, twarze bohaterek i bohaterów, widoki z okna, nas, itd. Ależ, co też piszę, to tylko muzyka!- MAPA - ludzie (i miłość)
Mapa jest o ludziach, o uczuciach, w ogóle o przestrzeniach międzyludzkich. O miłości - najbardziej. Mapa powstała dzięki temu, że znałam bohaterów (w większości to bohaterki) piosenek, znałam też ludzi, którzy lubili i chcieli ich (je) poznać, ludzi, którzy ładnie słuchali i było im (z powodu słuchania) przyjemnie. Mapa JEST dla nich. W ogóle ludzie to fascynujące istoty, a miłość, to absolutnie fascynujący zestaw raczej skrajnych emocji. To motorek. Baza. Powód. Sposób. Radość. Smutek. Sens. Ależ, co ja piszę, to tylko treść!
- MAPA - świat (i my)
Większość piosenek (acz w zupełnie innych aranżacjach) swego czasu podróżowało (z pewnym powodzeniem) po różnych festiwalach (XXXI Festiwal Piosenki Studenckiej w Krakowie, Spotkania Zamkowe w Olsztynie'95,96; "Łykend" we Wrocławiu, Recitalu ' 95,'97" - tu też w 98r. zajęliśmy nawet bardzo I miejsce.) Potem nam się znudziło i przestaliśmy być festiwalowi. Teraz historię "Mapy" znacznie uproszczę, uwaga: Potem spotkałam Michała Jacaszka, (i nagle nagraliśmy piosenkę tytułową, nie wiedząc jeszcze że to ona), a potem Michaś zdekonstruował nasz materiał muzyczny, przygotowany specjalnie do tego celu przez basistę i aranżera - Longina Bartkowiaka, potem akcja przygotowawcza toczyła się w studenckim Radiu Sfera w Toruniu, nagranie zaś powstało w studiu K2 w Pile, nadzorowane przez Phobos'a (w październiku'2000 r). Tu też saksofony dogrywał Piotrek Maliński (był zszokowany naszym nowym brzmieniem. Dziwi się podobno do dziś).
Zatem fuzja talentów wymienionych wyżej panów oraz wysiłek twórczy wokalistki stworzyły świat, do którego powstała mapa. Mapa. MAPA. Ale co też piszę, to tylko płyta!
- alternatywna wersja opisu "Mapy" (znacznie krótsza) i podsumowanie:
Mapa - to przestrzeń zapełniona znakami, szczególny dekoder świata, który szyfrują dźwięki. Ta opowieść służy oswajaniu tak zwanej rzeczywistości, a zrobione jest następująco: to co retro, wraz z autorami i twórcami niniejszego zastawu dźwięków i brzmień połączyliśmy z tym, co absolutnie nowoczesne. Oto poezja śpiewana 21 wieku, oto muzyka samplerowa, zapętlona i jak najbardziej komunikatywna (tak "na moje", oczywiście).
Lista utworów:
Szepty
Cholerna Ślepa Julia
Bladopomarańczowa Pomarańcza
Piosenkarki Oraz Aktorki
Czekam
Widzę Siebie
Cień
Kiedy Będę Duża
Mapa
Independent.pl jest patronem medialnym tego albumu
Wydawca: OFFmusic/TOtamTO
Data wydania: 2004-06-18
powiązania
reklama
