Tytuł: Król kłania się i zabija
Teatr: Teatr Dramatyczny
Autorka: Herta Müller
„Pochodzę z miejsca pomiędzy. Rumunia i Niemcy są sobie tak obce, że nic w nich i nic we mnie z wtedy i teraz nie może się spotykać bezkarnie.”
Spiritus movens spektaklu Król kłania się i zabija jest Herta Müller. Nie jako pisarka, laureatka Nagrody Nobla, ale jako człowiek: poddany działaniu zarówno ideologii, historii, jak i wychowania, osobistych ambicji, zawiedzionych lub spełnionych miłości, chęci odwetu i Strachu.
Herta Müller, „sama sobie cudza”, jak się określa, przywołuje na scenie siebie z dzieciństwa w Banacie, siebie z czasów reżimu Ceauşescu i siebie współczesną, by jak w soczewce przyjrzeć się niezamkniętym sprawom, relacjom, które uwierają, domagając się finału.
Król kłania się i zabija to spektakl o walce z pamięcią, w której przechowujemy zdeformowane obrazy własnej świadomości. I o potrzebie wychodzenia z niej ocalonym i ocalającym zarazem. Reżyserka, prowokując do przyjrzenia się kondycji człowieka wykorzenionego, outsidera z konieczności i wyboru, co chwila ośmiesza też jego skłonność do autocenzury i sentymentalizmu.
fot. Tadeusz Rolke. na zdjęciu: Agnieszka Roszkowska, Beata Fudalej, Klara Bielawka
reżyseria: Agnieszka Korytkowska-Mazur
adaptacja: Agnieszka Korytkowska-Mazur, Magda Fertacz
scenografia: Jacek Malinowski
kostiumy: Agnieszka Stanasiuk
muzyka: Robert Wasilewski, zespół Transkapela
ruch sceniczny: Maciej Zakliczyński
konsultacje muzyczne: Klaudiusz Baran
wizualizacje: Sylwek Łuczak, Urszula Milanowska
suflerka, inspicjentka: Barbara Zając
występują:
Herta 1: Klara Bielawka
Herta 2: Agnieszka Roszkowska
Herta 3: Beata Fudalej (gościnnie)
Matka/Higienistka: Ewa Telega
Ojciec/Kapitan Albu: Miłogost Reczek
Dziadek: Maciej Szary
Wendel: Sławomir Grzymkowski
Paul: Henryk Niebudek
Przyjaciółka/Dziennikarka: Joanna Król (gościnnie)
==============
Miejsce: Mała Scena
Daty pokazów: 08 stycznia 2011 (19:00), 11 stycznia 2011 (19:30), 12 stycznia 2011 (19:30), 13 stycznia 2011 (19:30)
Teatr: Teatr Dramatyczny
Autorka: Herta Müller
„Pochodzę z miejsca pomiędzy. Rumunia i Niemcy są sobie tak obce, że nic w nich i nic we mnie z wtedy i teraz nie może się spotykać bezkarnie.”
Spiritus movens spektaklu Król kłania się i zabija jest Herta Müller. Nie jako pisarka, laureatka Nagrody Nobla, ale jako człowiek: poddany działaniu zarówno ideologii, historii, jak i wychowania, osobistych ambicji, zawiedzionych lub spełnionych miłości, chęci odwetu i Strachu.
Herta Müller, „sama sobie cudza”, jak się określa, przywołuje na scenie siebie z dzieciństwa w Banacie, siebie z czasów reżimu Ceauşescu i siebie współczesną, by jak w soczewce przyjrzeć się niezamkniętym sprawom, relacjom, które uwierają, domagając się finału.
Król kłania się i zabija to spektakl o walce z pamięcią, w której przechowujemy zdeformowane obrazy własnej świadomości. I o potrzebie wychodzenia z niej ocalonym i ocalającym zarazem. Reżyserka, prowokując do przyjrzenia się kondycji człowieka wykorzenionego, outsidera z konieczności i wyboru, co chwila ośmiesza też jego skłonność do autocenzury i sentymentalizmu.
fot. Tadeusz Rolke. na zdjęciu: Agnieszka Roszkowska, Beata Fudalej, Klara Bielawka
reżyseria: Agnieszka Korytkowska-Mazur
adaptacja: Agnieszka Korytkowska-Mazur, Magda Fertacz
scenografia: Jacek Malinowski
kostiumy: Agnieszka Stanasiuk
muzyka: Robert Wasilewski, zespół Transkapela
ruch sceniczny: Maciej Zakliczyński
konsultacje muzyczne: Klaudiusz Baran
wizualizacje: Sylwek Łuczak, Urszula Milanowska
suflerka, inspicjentka: Barbara Zając
występują:
Herta 1: Klara Bielawka
Herta 2: Agnieszka Roszkowska
Herta 3: Beata Fudalej (gościnnie)
Matka/Higienistka: Ewa Telega
Ojciec/Kapitan Albu: Miłogost Reczek
Dziadek: Maciej Szary
Wendel: Sławomir Grzymkowski
Paul: Henryk Niebudek
Przyjaciółka/Dziennikarka: Joanna Król (gościnnie)
==============
Miejsce: Mała Scena
Daty pokazów: 08 stycznia 2011 (19:00), 11 stycznia 2011 (19:30), 12 stycznia 2011 (19:30), 13 stycznia 2011 (19:30)
Data premiery: 2011-01-08
powiązania
reklama
