Tytuł: Sny
Teatr: Ad Spectatores
Autor: Iwan Wyrypajew
AGATA KUCIŃSKA, reżyser spektaklu:
Jak opisać "SNY" pomijając całą część o fabule, której tu niemalże nie ma? Niewłaściwym jest opowieść, o czym jest spektakl, bo to należy zostawić wrażliwości widzów. Co zatem napisać, by dać jakiekolwiek wyobrażenie o nim, a takrze zachęcić do obejrzenia? Choć zdaniem Macieja Masztalskiego "Sny" to spektakl bardzo "adspectatorsowy", to jest on zupełnie inny od dotychczasowych przedstawień naszego teatru, choćby ze względów inscenizacyjnych i formalnych. Albowiem wszyscy aktorzy są wielkości dłoni i nie do końca przyponinają ludzi. Natomiast pomieszczenia, w których się znajdują, stanowią cały ich świat, to niewielkie czarne bryły, szczelnie zamknięte i puste. Postaci sąsiadują ze sobą, co nie zmienia faktu, że są do bólu samotne. (Pewnie to sąsiedztwo jeszcze pogłębia niechcianą pojedynczość). "Sny" to collage ludzkich emocji, skarg, złości, tęsknot, wyrażonych w taki sposób, że dreszcz przeszywa. Pewna prozaiczność wypowiedzi zderzona z surrealizmem, gorzką poetyckością to częsty wynik narkotycznego upojenia, który nieobcy jest maluchom ze "Snów". Oto opowieść jednego z nich - Chłopaka który się jąka:
Pewien mój znajomy nie miał żył. Ani na rękach, ani na nogach, ani pod językiem. Szukał, ale nie znalazł. Wtedy zrobiło mu się bardzo zimno. W brzuchu pojawił się szron. Marzł i nijak nie mógł się ogrzać. Wtedy lekarze zapisali mu heroinę. Poszedł do apteki i kupił sobie całe opakowanie heroiny i strzykawkę i miał zamiar zrobić sobie zastrzyk. Musiał sobie heroinę wprowadzić do krwi, ale jak to zrobić nie mając żył. Wtedy pożyczył sobie żyły od ojca, ale nie pasowały, więc pożyczył sobie żyły od matki, ale też nie pasowały. Teraz cała rodzina leży w lodówce i nijak nie może się ogrzać. Wymowę spektaklu zdecydowanie rozświetla bajkowa, co nie znaczy nieprawdziwa pointa. Ale tej na pewno nie zdradzę.
Reżyseria, projekt i animacja lalek, scenografia - Agata Kucińska
Muzyka - Sambor Dudziński
Tłumaczenie- Andriej Moskwin
Agata Kucińska za spektakl "Sny" dostała następujące nagrody i wyróżnienia:
Na 34. Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Jednego Aktora:
-Nagroda Jurora Aleksandra Maksymiaka
-Nagroda Szczebel do kariery
Na 39. Wrocławskich Spotkaniach Teatrów Jednego Aktora:
-Nagroda Dziennikarzy
Na 2. Międzynarodowym Festiwalu Debiutów Solistów Lalkarzy:
-nominacja do nagrody za najlepsze przedstawienie
We wrześniu 2006r. zaproszenie do wzięcia udziału w Międzynarodowym Festiwalu Dramaturgii Współczesnej w Moskwie Nowaja Dram:
-przedstawienie znalazło się w piątce spektakli nominowanych do Grand Prix
W kwietniu 2007r. udział w V Międzynarodowym Festiwalu Solistów Lalkarzy, organizowanym przez Teatr Arlekin w Łodzi:
-wyróżnienie
-dyplom POLUNIMY dla Najbardziej Obiecującego Młodega Artysty
W październiku 2007 r. udział w II edycji Festiwalu Lalka Też Człowiek organizowanego przez Teatr Unia Niemożliwy:
-nagroda aktorska za Wyrażenie Teatr Lalką
Teatr: Ad Spectatores
Autor: Iwan Wyrypajew
AGATA KUCIŃSKA, reżyser spektaklu:
Jak opisać "SNY" pomijając całą część o fabule, której tu niemalże nie ma? Niewłaściwym jest opowieść, o czym jest spektakl, bo to należy zostawić wrażliwości widzów. Co zatem napisać, by dać jakiekolwiek wyobrażenie o nim, a takrze zachęcić do obejrzenia? Choć zdaniem Macieja Masztalskiego "Sny" to spektakl bardzo "adspectatorsowy", to jest on zupełnie inny od dotychczasowych przedstawień naszego teatru, choćby ze względów inscenizacyjnych i formalnych. Albowiem wszyscy aktorzy są wielkości dłoni i nie do końca przyponinają ludzi. Natomiast pomieszczenia, w których się znajdują, stanowią cały ich świat, to niewielkie czarne bryły, szczelnie zamknięte i puste. Postaci sąsiadują ze sobą, co nie zmienia faktu, że są do bólu samotne. (Pewnie to sąsiedztwo jeszcze pogłębia niechcianą pojedynczość). "Sny" to collage ludzkich emocji, skarg, złości, tęsknot, wyrażonych w taki sposób, że dreszcz przeszywa. Pewna prozaiczność wypowiedzi zderzona z surrealizmem, gorzką poetyckością to częsty wynik narkotycznego upojenia, który nieobcy jest maluchom ze "Snów". Oto opowieść jednego z nich - Chłopaka który się jąka:
Pewien mój znajomy nie miał żył. Ani na rękach, ani na nogach, ani pod językiem. Szukał, ale nie znalazł. Wtedy zrobiło mu się bardzo zimno. W brzuchu pojawił się szron. Marzł i nijak nie mógł się ogrzać. Wtedy lekarze zapisali mu heroinę. Poszedł do apteki i kupił sobie całe opakowanie heroiny i strzykawkę i miał zamiar zrobić sobie zastrzyk. Musiał sobie heroinę wprowadzić do krwi, ale jak to zrobić nie mając żył. Wtedy pożyczył sobie żyły od ojca, ale nie pasowały, więc pożyczył sobie żyły od matki, ale też nie pasowały. Teraz cała rodzina leży w lodówce i nijak nie może się ogrzać. Wymowę spektaklu zdecydowanie rozświetla bajkowa, co nie znaczy nieprawdziwa pointa. Ale tej na pewno nie zdradzę.
Reżyseria, projekt i animacja lalek, scenografia - Agata Kucińska
Muzyka - Sambor Dudziński
Tłumaczenie- Andriej Moskwin
Agata Kucińska za spektakl "Sny" dostała następujące nagrody i wyróżnienia:
Na 34. Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Jednego Aktora:
-Nagroda Jurora Aleksandra Maksymiaka
-Nagroda Szczebel do kariery
Na 39. Wrocławskich Spotkaniach Teatrów Jednego Aktora:
-Nagroda Dziennikarzy
Na 2. Międzynarodowym Festiwalu Debiutów Solistów Lalkarzy:
-nominacja do nagrody za najlepsze przedstawienie
We wrześniu 2006r. zaproszenie do wzięcia udziału w Międzynarodowym Festiwalu Dramaturgii Współczesnej w Moskwie Nowaja Dram:
-przedstawienie znalazło się w piątce spektakli nominowanych do Grand Prix
W kwietniu 2007r. udział w V Międzynarodowym Festiwalu Solistów Lalkarzy, organizowanym przez Teatr Arlekin w Łodzi:
-wyróżnienie
-dyplom POLUNIMY dla Najbardziej Obiecującego Młodega Artysty
W październiku 2007 r. udział w II edycji Festiwalu Lalka Też Człowiek organizowanego przez Teatr Unia Niemożliwy:
-nagroda aktorska za Wyrażenie Teatr Lalką
Data premiery: 2005-09-10
reklama
