Tytuł: Szosa Wołokołamska
Teatr: Teatr Polski
Autor: Heiner Müller
Tragedia Heinera Müllera "Szosa Wołokołamska" składa się z pięciu części, które powstawały w latach 1984-1987. Jako pierwowzór posłużyła mu powieść Aleksandra Beka opisująca walki wokół Moskwy, z której zapożyczył nie tylko tytuł, lecz także motywy i postacie.
Wybór tytułu Müller uzasadnił następująco: "To konkretne miejsce... To była droga do Moskwy. Jedna z niewielu niezniszczonych dróg, po której mogły jechać samochody... a więc także i czołgi... Szosa Wołokołamska to był punkt, gdzie zatrzymał się niemiecki pochód na Moskwę. A dzisiaj to oczywiście metafora, odnosząca się zarówno do Pragi, jak i do Berlina: jedne czołgi jeżdżą więc tam, a inne z powrotem. Niektóre, jak w piątej części, dochodzą do końcowego punktu, skąd nie można iść już dalej".
Poza tym Müller wykorzystał w sztuce motywy opowiadania Anny Seghers, główne wątki Przemiany Franza Kafki oraz noweli Der Findling Heinricha von Kleista, przetwarzając je i przenosząc w rzeczywistość Niemiec Wschodnich.
Tytuł oryginału: Wolokolamsker Chaussee I-V)
przekład - MATEUSZ BOROWSKI, MAŁGORZATA SUGIERA
reżyseria, scenografia i opracowanie muzyczne - BARBARA WYSOCKA
projekcje wideo - LEA MATTAUSCH
reżyseria światła - JUSTYNA ŁAGOWSKA
OBSADA
ADAM CYWKA
RAŁAŁ KRONENBERGER
ADAM SZCZYSZCZAJ
asystent reżysera - ADAM SZCZYSZCZAJ
koordynator projektu - HANNA FRANKOWSKA-JAKUBIEL
inspicjent, sufler - EWA WILK
rekwizytor - JACEK SZPINKO
realizacja światła - DARIUSZ BARTOŁD, MAREK STUPKA
realizacja wizji - DARIUSZ BARTOŁD, LESZEK NIEWIŃSKI
realizacja dźwięku - MACIEJ KABATA, RAFAŁ DUDEK
nagrania - TOMASZ ZABORSKI
licencjodawcy - Stowarzyszenie Autorów ZAiKS, Warszawa, i Panga Pank, Kraków
Teatr: Teatr Polski
Autor: Heiner Müller
Tragedia Heinera Müllera "Szosa Wołokołamska" składa się z pięciu części, które powstawały w latach 1984-1987. Jako pierwowzór posłużyła mu powieść Aleksandra Beka opisująca walki wokół Moskwy, z której zapożyczył nie tylko tytuł, lecz także motywy i postacie.
Wybór tytułu Müller uzasadnił następująco: "To konkretne miejsce... To była droga do Moskwy. Jedna z niewielu niezniszczonych dróg, po której mogły jechać samochody... a więc także i czołgi... Szosa Wołokołamska to był punkt, gdzie zatrzymał się niemiecki pochód na Moskwę. A dzisiaj to oczywiście metafora, odnosząca się zarówno do Pragi, jak i do Berlina: jedne czołgi jeżdżą więc tam, a inne z powrotem. Niektóre, jak w piątej części, dochodzą do końcowego punktu, skąd nie można iść już dalej".
Poza tym Müller wykorzystał w sztuce motywy opowiadania Anny Seghers, główne wątki Przemiany Franza Kafki oraz noweli Der Findling Heinricha von Kleista, przetwarzając je i przenosząc w rzeczywistość Niemiec Wschodnich.
Tytuł oryginału: Wolokolamsker Chaussee I-V)
przekład - MATEUSZ BOROWSKI, MAŁGORZATA SUGIERA
reżyseria, scenografia i opracowanie muzyczne - BARBARA WYSOCKA
projekcje wideo - LEA MATTAUSCH
reżyseria światła - JUSTYNA ŁAGOWSKA
OBSADA
ADAM CYWKA
RAŁAŁ KRONENBERGER
ADAM SZCZYSZCZAJ
asystent reżysera - ADAM SZCZYSZCZAJ
koordynator projektu - HANNA FRANKOWSKA-JAKUBIEL
inspicjent, sufler - EWA WILK
rekwizytor - JACEK SZPINKO
realizacja światła - DARIUSZ BARTOŁD, MAREK STUPKA
realizacja wizji - DARIUSZ BARTOŁD, LESZEK NIEWIŃSKI
realizacja dźwięku - MACIEJ KABATA, RAFAŁ DUDEK
nagrania - TOMASZ ZABORSKI
licencjodawcy - Stowarzyszenie Autorów ZAiKS, Warszawa, i Panga Pank, Kraków











