“Błękitny ślusarz” to komedia surrealistyczna i gorzka. Jest właśnie taka, gdyż opowiada o świecie absurdalnym i nieprzyjaznym wobec człowieka. Owym światem jest dzisiejsza Rosja, w której rodzą się szokujące pomysły np. aby obecnego prezydenta pochować po śmierci w kremlowskim mauzoleum, układając go z wodzem rewolucji... na waleta; kraj, gdzie w czeluściach stołecznego metra latami żyje dziewczynka o nadzwyczajnych zdolnościach magnetycznych; gdzie wychowawcą młodzieży z Władywostoku jest ukrywający się przed japońską policją samuraj zaś ślusarze z gigantycznych zakładów samochodowych w Togliatti zajmują się przede wszystkim konsumpcją spirytualiów i tworzeniem 'ślusarskiego hokku' poetyckich miniatur spokrewnionych ze starojapońskim haiku.
Nic dziwnego, że dla opisu takiego świata trzeba użyć poetyki teatru absurdu.
Po nią właśnie sięga autor sztuki, Michaił Durnienkow.
Durnienkow pochodzi z Togliatti, nadwołżańskiego miasta-widma i miasta-symbolu okresu sowieckiego. Zbudowano je w całości w stepie w latach 60-70-tych wokół powstałej na licencji włoskiego “Fiata” fabryki samochodów. Aby zapewnić jej odpowiednią dla produkcji ilość wody utworzono zalew, zatapiając miasto dotychczasowe. Do dziś z nabrzeży Togliatti widać pod wodą kopuły cerkwi i dachy dawnych domów.
W kilkusettysięcznym, ponurym blokowisku wszystko kręci się wokół fabryki. Absolwenci wszystkich miejscowych uczelni (niezależnie od studiowanego kierunku) zobowiązani są do odbycia stażu robotniczego w fabryce.
Taki staż odbył także Michaił Durnienkow i o nim w swojej sztuce opowiada.
Obsada: Nikita Jemszanow, Sasza Userdin, Siergiej Burunow, Olga Granina, Wiktor Kostrowski, Dymitr kasenkin, Siergiej Szewczenko
więcej: www.teatrdoc.ru/plays.php?id=56
Data wydania: 2007-04-03
Powiązane:
Teatr doc.
Ugarow Michaił
powiązania
