INDEPENDENT.PL - polska kultura niezależna

Na razie nie ma wpisów na blogu

Na razie nie ma żadnych znajomych

Na razie nie ma żadnych aktualnych wydarzeń

Na razie nie należy do żadnych grup

Stanisława Zawiszanka, była znaną krakowską aktorką, poetką, malarką, piosenkarką. 

Urodziła się w 1914 r. w Skrzydlnej. Jej debiut sceniczny miał miejsce w 1945 r. i od tego czasu niemalże do śmierci była aktywna artystycznie.

Wybitna aktorka teatralna, występowała na deskach teatrów przede wszystkim w Krakowie, ale również w Elblągu, Katowicach, Tarnowie, Lublinie. Teatr Lubelski im. Juliusza Osterwy wystawił jej dwie sztuki: „Czarna Róża” (1961) i „Strip – tease z hebanu” (1963), które zebrały pochlebne recenzje.

W 1947 r. otrzymała Nagrodę Artystyczna ZASP za rolę Doryny w "Świętoszku" Moliera w Teatrze Powszechnym T.U.R.

Oprócz talentów teatralnych prezentowała publiczności swoje uzdolnienia muzyczne. Szczególnie popularne stały jej przypomnienia wielkich szlagierów dwudziestolecia międzywojennego np. Hanki Ordonki, wykonywane wspólnie z Haliną Jarczyk (skrzypce) i Januszem Stokłosą (fortepian).

Odeszła z teatru, bo jak sama mówiła: „nie byłam w stanie trzepać dłużej kanap Pani Dulskiej”, ale dalej była obecna w świecie kultury. W 1989 r. w krakowskim Teatrze Mandala miała miejsce wystawa jej akwareli, inspirowanych wyprawami na Daleki Wschód. Tematem przewodnim obrazów były dżonki – wietnamskie łodzie, które zafascynowały ją na, tyle, że nie mogąc ich fotografować (odbierano wtedy aparaty turystom), postanowiła je namalować. 

W tym samym czasie uaktywnił się jej talent literacki: w 1991 zadebiutowała jako poetka na łamach „Więzi”. W sumie wydała 6 tomików wierszy: „New York Collage”; „Los nie frajer”; „Wenecjo, cóżeś ty za Pani”; „Mój fin de siecle”; „Aktorzy wiersze piszą”, ostatni, „Łabędzi krzyk”, ukazał się na krótko przed jej śmiercią.